از اكابر عرفا ، صاحب مقامات عاليه و كرامات ظاهره و شاگرد شيخ ابوالحسن شاذلى است كه در سال 686 به ملكوت اعلى پيوست .
گفتار
- « جميعُ الأنبيآء - عليهمالسّلام - خُلقوا من الرّحمة ، و نبيّنا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - هو عينُ الرّحمة . »
تمام انبيا - عليهمالسّلام - از رحمت [ حضرت حق ] خلق شدهاند ، ولى پيامبر ما - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - سرچشمه [ و يا خود ] رحمت است .
- « الفقيهُ من انفَقَهَ الحجابُ عن عينَى قلبِه . »
فقيه كسى است كه پرده از دو چشم دلش بركَنده شده باشد .
- « رجالُ اللّيل هم الرّجالُ ، و كُلَّى أظلم الوقتُ ، قَوى نورُ الولىّ ضرورةً . »
مردان شب ، مردان واقعى هستند و هر چه وقت تاريك گردد و گرفتارى زمانه افزون شود بىاختيار [ و يا مسلّماً ] نور ولىّ خدا قوى مىگردد .
- « إنّ للَّهعباداً ، محق أفعالهم بأفعاله ، و أوصافهم بأوصافه ، و ذاتهم بذاته ، و حمّلهم من أسراره ما يعجز عامةُ الأوليآء عن سماعِه . »
همانا خداوند بندگانى دارد كه افعال و كارهاى آنان را با افعال خود ، صفات ايشان را با صفات خود و ذات و وجودشان را با ذات از بين برده و در خود فانى نموده است و از اسرارش مقدارى برايشان حمل نموده [ و به آنان عنايت فرموده ] كه عموم اوليا از شنيدن آنها عاجزند .
- در معنى حديث « من عرف نفسَه ، عرف ربَّه » . مىگفت :
« من عرف نفسَه بذلِّها و عجزِها ، عرف اللَّه بعزّه و قدرته . »
هر كس خود را شناخت ، پروردگارش را شناخته است و هر كس خود را به پستى و ناتوانى بشناسد ، خداوند را به عزّت و سربلندى و قدرت شناخته است .
از استاد خويش نقل مىكند :
« من ثبتت ولايتُه من اللَّه - تعالى - لايكره الموتَ ، و هذا ميزانٌ للمريدين ، ليزنوا
پاسداران حريم عشق (زندگانى وكلمات عرفا) (فارسى) — صفحة 116
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص١١٦