( 28 ) ميرزا ابراهيم اردوبادى « 1 »
از اهل معرفت و امير زادگان ولايت اردوباد است ، در زمان شاه جهان - پادشاه مغول « 2 » هندى - به دهلى رفت و آخرالامر به ايران مراجعت نمود و در اصفهان چشم از جهان فروبست .
شعر
هر زنده دلى كه او ز اهل درد است * دانسته ز اسبابِ تعلق ، فرد است
هر پيرزنى مرگ طبيعى دارد * مردى كه به اختيار ميرد ، مرد است « 3 »
( 29 ) ابراهيم بن اسماعيل بن ابى اسحاق قرشى « 4 » هاشمى
از برجستگان و صاحب كرامات است كه در سال 486 به ديار باقى شتافت و در قبرستان قَرافه مصر به خاك سپرده شد . مزار ابراهيم معروف به اجابت دعا است . « 5 »
( 30 ) تاج الدّين ابراهيم ، معروف به شيح اصغر عريان
عابدى عامل ، رفيع القدر ، سليم الصدر ، صاحب مقامات عاليه و احوال سنيّه و
هامش
( 1 ) . منسوب به اردوباد ، از توابع خوى بين آذربايجان غربى ايران و قفقاز در نزديكى رودخانهى ارَس .
( 2 ) . مغول : قوم معروف ، ساكن در كشور مغولستان ، شمال چين و نواحى ديگر .
( 3 ) . رياض العارفين ، ص 27 .
( 4 ) . قُرَشى / قرشيّه / قريشى / قريشيّه : منسوب به يكى از قبايل منشعب از قبيلهى بزرگ قُرَيْش .
( 5 ) . كرامات الأولياء .