( 590 ) احمد بن زيد [ يزيد ] كاتب « 1 »
صاحب كمالات معنوى و از شاگردان سِرّى سقطى - متوفى به سال 257 - است . در ماجراى توبهى وى گفتهاند : ابتدا از نديمان خليفه بود تا اين كه ، به مجلس سرّى رفته و انقلابى براى وى پيدا شد . از همان جا دست از همه چيز شست ، تا به كمالات عاليه رسيد . پيش از سرّى در شهر شُونيزيه « 2 » بغداد از دار دنيا رحلت كرد و سرّى و مردم آن سامان به غسل و كفن و دفنش مبادرت كردند . « 3 »
( 591 ) شيخ احمد بن زين الدّين متبحّر بحرانى « 4 »
اهل معرفت بود و در قرن 13 هجرى قمرى مىزيست .
( 592 ) شيخ احمد سارنگ هندى
از قافله سالاران اهل معرفت و پيش قدمان اين گروه است . در اوايل حال از اجزاى بزرگ سلطان فيروز شاه بود ، در اواخر جذبه الهى وى را در ربود و ترك دنيا و مافىها كرد و مصاحب با شيخ قوام الدّين و پس از وى شيخ يوسف و ملازم اميرجهى بوده است . مزار اين عارف بزرگ در قصبه فتح پور لكنهور است . « 5 »
هامش
( 1 ) . كاتب : دبير و نويسنده .
( 2 ) . شُونيزيه : قبرستان معروف واقع در سمت غرب بغداد كه بسيارى از صالحان در آن مدفونند .
( 3 ) . طرائق الحقائق ، ج 2 ، ص 170 .
( 4 ) . ظاهراً وى همان احسايى بحرينى باشد كه در روضات ذكر شده است . بَحرانى : 1 . منسوب به كشور بَحْرَيْن واقع در كرانه جنوبى خليج فارس ؛ 2 . منسوب به شهر بحرين واقع در كشور بحرين .
( 5 ) . ثمرات القدس .