نمود ، قرآن و انگشترش را نزد هارون الرّشيد برند و بگويند كه از اين غفلت و غرور بيرون شود . « 1 »
( 596 ) ابوالعبّاس ، احمد سبتى
از اعلام اهل معرفت مغرب « 2 » زمين بود است كه در آخر قرن ششم در مراكش « 3 » مىزيست . « 4 »
( 597 ) شيخ احمد سطيحه مصرى
از رجال راسخين ، صاحب كرامات است كه صائم الدّهر بود و در سال 943 به ديار باقى شتافت و در خلوتگاه عبادت خود در مصر به خاك سپرده شد . « 5 »
( 598 ) احمد بن سطحيه بن مقتول زيلعى عقيلى « 6 »
ولى بزرگ الهى و صاحب كرامات است كه عدّهاى از عرفاى بعد از او طريق را از او
هامش
( 1 ) . طرائق الحقائق ، ج 3 ، ص 107 .
( 2 ) . مغرب : اين واژه در اصطلاح جغرافياى بلاد اسلامى ، مغرب كشورهاى شمال آفريقا ، تونس ، الجزاير ، ليبى و مراكش ( مغرب كنونى ) را شامل مىشود .
( 3 ) . مراكش : 1 . كشور مغرب و مراكش ؛ 2 . شهر بزرگ و قديمى مَرّاكِش است كه در كشور مراكش قرار دارد .
( 4 ) . الكنى و الالقاب .
( 5 ) . طبقات شعرانى ، ج 2 ، ص 123 ؛ كرامات الأولياء .
( 6 ) . زَيْلَعى : منسوب به : 1 . بندر زَيْلَع واقع در ساحل شرقى و آفريقايىِ خليج عَدَن در كشور سومالى ؛ 2 . سياهپوستان ساكن همين بندر ؛ عَقيلى / عُقَيلى : منسوب است به جدّ به نام عَقيل و يا عُقَيْل .