( 585 ) ميرزا احمد بن ميرزا رحيم قاضى طباطبايى تبريزى شيرازى « 1 »
مجتهدى نيكو روش و خوب سيرت و داراى قدر و منزلتى عظيم است . ميل زيادى به عزلت و وحدت داشت و به مجاهده و مراقبه مشغول بود . در اواخر عمر به شيراز نقل مكان كرد و در سال 1267 در همان جا در گذشت .
( 586 ) احمد بن روح
ولىّ بزرگ الهى و اهل سرّ و معرفت است . احمد همواره به ابيات ذيل مترنّم بود :
- ألُوذُ بباب من أدعوه فرداً * و آملُ أن أقربَ مِن حبيبى
به درِ خانه كسى كه او را به تنهايى و يگانگى مىخوانم [ حضرت حق ] پناه
مىبرم ، و اميدوارم كه به محبوبم نزديك گردم .
إذا نامت عيونُ النّاس طرّاً * قرعتُ البابَ بالقلب الكئيب
هنگامى كه چشم همهى مردم به خواب مىرود ، با دل شكسته و اندوهگين در
خانه محبوبم را مىزنم .
- إذا حلّت البلوى ، صرختُ لسيدٍ * به تُدفع البلوى و ينكشف الضرُّ
وقتى مصيبت و گرفتارى [ و امتحانى ] روى مىآورد . به درگاه سرورم كه به
واسطهى او گرفتارى بر طرف ، و ناراحتى و رنجورى كنار مىرود مىنالم .
اؤمِلُّ مولىً لا يخيب عبدَه * له العزُّ و الآلاءُ والخلقُ والآمرو
از آقا و سرورى كه بندهاش را نااميد و محروم نمىكند ، آرزو دارم ، هم او كه
عزّت و سرافرازى و نعمتها و عالم خلق و امر براى او است . « 2 »
هامش
( 1 ) . شيرازى : منسوب به شيراز شهر معروف و قديمى ، مركز استان فارس .
( 2 ) . حلية الأولياء ( طبقات ابونعيم ) ، ج 10 ، ص 166 .