( 282 ) ابوحمزه نيشابورى خراسانى
از برجستگان اهل معرفت است كه با مشايخ بغداد مصاحبت داشت . اصل وى از محلهى مُلقاباد نيشابور است و در سال 309 از دنيا رفت .
گفتار
- توكّل آن است كه [ سالك ] بامداد برخيزد و از شام يادش نيايد و چون شب در رسد از بامدادش ياد نيايد .
- كسى از وى وصيتى خواست : گفت : توشه بسيار براى سفرى كه در پيش دارى ، مهيّا كن . « 1 »
( 283 ) مولانا ابوحيّان
اهل معرفت و استاد اخلاقى احمد بن سعد - متوفى به سال 750 - است . « 2 »
( 284 ) بابا ابوالخير
بنابر احتمال در همدان مدفون است .
هامش
( 1 ) . تذكرة الاولياء ؛ طبقات شعرانى ، ج 1 ، ص 88 ؛ نفحات الانس ؛ رشحات عين الحياة ، شمارهى 62 ؛ حلية الأولياء ( طبقات ابونعيم ) ، ج 10 ، ص 3 . شارحين بعضى كلمات و حكايات ابوحمزه بغدادى محمد بن ابراهيم را در شرح حال ابوحمزه نيشابورى نوشتهاند ؛ لذا ذكرى از آنها در اين جا به ميان نيامد و تنها سخنانى كه در كلمات بغدادى نبود ، ذكر شد .
( 2 ) . ر . ك : شرح حال احمد بن سعد .