( 235 ) ابوجعفر مُحَوَّلى « 1 »
از قدماى اهل معرفت بغداد و از كسانى است كه خداوند به خالص ذكر و عناياتش برگزيده و بر مكنون سرّش آگاه ساخته .
مناجات
- « إلهى ! إليك أشكو بَدَناً غُذّى بنعمك ، ثمّ تَوَثَّب على معاصيك . »
[ معبودا ! ] از بدنى كه با نعمتهايت تغذيه كرده سپس بر گناهانت چيره و مسلّط گرديده و مشغول گناه شده به درگاه تو شكايت مىكنم . « 2 »
( 236 ) ابوجعفر مزيّن كبير « 3 »
عارفى صاحب اجتهاد و عبادت است كه با ابوالحسن مزيّن - متوفى به سال 328 - در مكّه مجاور بود و همان جا از دنيا رفت .
گفتار
- « إنّ اللَّهَ لم يرفع المتواضعين به قدر تواضعهم ، و لكن يرفعهم به قدر عظمته ؛ و لم يؤمن الخآئفين به قدر خوفهم ، و لكن به قدر جوده وكرمه ؛ و لم يفرح المحزونين به قدر حزنهم ، و لكن
هامش
( 1 ) . مُحَوَّلى : منسوب به : 1 . مُحَوَّل ، روستا و يا بلد كوچكى واقع در دو فرسخى بغداد كه يكى از گردشگاههاى آن محسوب مىشود ؛ 2 . باب مُحَوَّل ، محلّه بزرگى در جنوب كرخ ( كَرْخ از محلّههاى بغداد بوده ، و اكنون در غرب اين شهر واقع است ) .
( 2 ) . حلية الأولياء ( طبقات ابونعيم ) ، ج 10 ، ص 144 .
( 3 ) . گويا آن « مزيّن » كه در بغداد مدفون است ، غير از ابوالحسن و ابوجعفر باشد چون ايشان در مكّه مدفونند . مزيّن : 1 . حجّام و رگزن و خون گير ؛ 2 . آرايشگر سر و صورت .