( 176 ) ابوبكر سكّاك
از اولياى الهى است .
گفتار
- مشتاق ، لذّتى كه از مرگ مىبرد ، بيش از لذّتى است كه زنده از شربت شهد مىبرد .
( 177 ) مولانا ابوبكر سلّه باف
استاد اخلاقى شمس الدّين محمّد بن على بن ملك تبريزى - متوفى به سال 645 - است . « 1 »
( 178 ) ابوبكر شعرانى « 2 »
مردى زاهد و كناره گرفته از دنيا و از معاصرين ابوعبداللَّه خفيف - متوفى به سال 391 - است . ابوعبداللَّه دربارهى وى مىگويد :
« ما رأيتُ زاهداً متخلّياً من الدّنيا أصدق ظاهراً من أبىبكر الشّعرانى . »
زاهدى تهى شده و فارغ از دنيا نديدم كه ظاهرش صادقتر از ابى بكر شعرانى باشد . « 3 »
هامش
( 1 ) . ر . ك : شرح حال شمس الدّين محمّد بن على تبريزى .
( 2 ) . شَعرانى : كسى كه موى سرش بسيار باشد ؛ شعراوى / شعرانى : منسوب به ابى شعره ، از روستاهاى منوفيه مصر .
( 3 ) . رشحات عين الحياة ؛ نفحات الانس ، شمارهى 300 ؛ طرائق الحقائق ، ج 2 ، ص 216 .