- تو خود آيينهاى ، در خود نظر كن * كه بينى عاقبت ، روى نكويى « 1 »
( 170 ) ابوبكر بن داود دِيْنَوَرى رَقّى « 2 »
از بزرگان مشايخ اهل معرفت در زمان خويش است كه بهترين ايشان از جهت حال و اقدم ايشان از جهت مصاحبت اهل معرفت مانند ابوعبداللَّه بن جلاء و ابوبكر رقىّ و ابوبكر مصرى بوده است . وى در شام اقامت داشت و بيش از صد سال عمر نمود و بعد از سال 350 از دنيا رفت .
گفتار
- چون سالكين از حقيقت علم به ظاهر آن پردازند ، در حالشان اسائه ادب با خداوند نمودهاند ، به خلاف غير ايشان .
- « أهلُ المعرفة أحياءُ لحياة معروفهم ، فلا حياةَ حقيقةً إلّالاهلِ المعرِفةِ ، لا غيرُ . »
اهل معرفت به خاطر زنده بودن و حيات آن چه را كه شناختهاند [ حضرت حق ] زندهاند ، و لذا حيات حقيقى تنها براى اهل معرفت است ، نه غير ايشان .
- معده محلّ طعام است ، اگر حلال در وى افكنى قوّت يا بى ، و اگر به شُبهت بوَد راه حق بر تو پوشيده شود ، و اگر حرام باشد معصيت زايد .
- به وى گفته شد : صفت مرد خدا چيست ؟ گفت : « أن يكون مشغولًا بما هو أولى فى كلّ وقتٍ . » ؛ ( اينكه در هر زمانى به آنچه كه سزاوارتر است ، مشغول و سرگرم باشد . ) « 3 »
هامش
( 1 ) . رياض العارفين ، ص 122 ؛ طرائق الحقائق ، ج 3 ، ص 28 ؛ رشحات عين الحياة ، شمارهى 510 .
( 2 ) . محتمل است وى همان ابوبكر محمد بن داود رقى دمشقى باشد . دينَوَرى : منسوب به دينَوَر از شهرهاى بزرگ كردستان ايران واقع در نزديكى كرمانشاه كه مخروب گرديده ؛ رَقّى : منسوب به رَقّه شهرى معروف واقع در شمال سوريّه كه نامهاى ديگر آن « الرقّة البيضاء » و « الرشيد » مىباشد .
( 3 ) . طبقات شعرانى ، ج 1 ، ص 102 ؛ رشحات عين الحياة ، شمارهى 247 .