باش كه مسلماً او به هر چيزى احاطه دارد .
289 .
لَهُ مَقالِيدُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَقْدِرُ إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ
« 1 »
كليدهاى آسمانها و زمين از آنِ اوست . براى هر كس كه بخواهد روزى را گشاده يا تنگ مىگرداند . اوست كه بر هر چيزى داناست .
290 .
وَ لَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبادِهِ لَبَغَوْا فِي الْأَرْضِ وَ لكِنْ يُنَزِّلُ بِقَدَرٍ ما يَشاءُ إِنَّهُ بِعِبادِهِ خَبِيرٌ بَصِيرٌ
« 2 »
و اگر خدا روزى را بر بندگانش فراخ گرداند ، مسلّماً در زمين سر به عصيان برمىدارند ، ليكن آن چه را بخواهد به اندازهاى [ كه مصلحت است ] فرومىفرستد . به راستى كه او به [ حال ] بندگانش آگاهِ بيناست .
291 .
وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ * وَ ما أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ فِي الْأَرْضِ وَ ما لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ
« 3 »
و هر [ گونه ] مصيبتى به شما برسد به سبب دستاورد خود شماست ، و [ خدا ] از بسيارى درمىگذرد . * و شما در زمين درماندهكننده [ خدا ] نيستيد ، و جز خدا شما را سرپرست و ياورى نيست .
292 .
وَ ما كانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْياً أَوْ مِنْ وَراءِ حِجابٍ أَوْ يُرْسِلَ رَسُولًا فَيُوحِيَ بِإِذْنِهِ ما يَشاءُ إِنَّهُ عَلِيٌّ حَكِيمٌ
« 4 »
و هيچ بشرى را نرسد كه خدا با او سخن گويد جز [ از راه ] وحى يا از فراسوى حجابى ، يا فرستادهاى بفرستد و به اذن او هر چه بخواهد وحى نمايد . آرى ، اوست بلندمرتبهى سنجيدهكار .
293 .
وَ إِنَّكَ لَتَهْدِي إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ * صِراطِ اللَّهِ الَّذِي لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي
هامش
( 1 ) . سورهى شورى ، آيهى 12 .
( 2 ) . سورهى شورى ، آيهى 27 .
( 3 ) . سورهى شورى ، آيات 30 و 31 .
( 4 ) . سورهى شورى ، آيهى 51 .