مىكنند داناتر است .
285 .
إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ أَلَّا تَخافُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ أَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ * نَحْنُ أَوْلِياؤُكُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ وَ لَكُمْ فِيها ما تَشْتَهِي أَنْفُسُكُمْ وَ لَكُمْ فِيها ما تَدَّعُونَ * نُزُلًا مِنْ غَفُورٍ رَحِيمٍ
« 1 »
در حقيقت ، كسانى كه گفتند : پروردگار ما خداست ؛ سپس ايستادگى كردند ، فرشتگان بر آنان فرود مىآيند [ و مىگويند : ] هان ، بيم مداريد و غمين مباشيد ، و به بهشتى كه وعده يافته بوديد شاد باشيد . * در زندگى دنيا و در آخرت دوستانتان ماييم ، و هر چه دلهايتان بخواهد در [ بهشت ] براى شماست ، و هر چه خواستار باشيد در آنجا خواهيد داشت ؛ * روزىِ آمادهاى از سوى آمرزندهى مهربان است .
286 .
فَإِنِ اسْتَكْبَرُوا فَالَّذِينَ عِنْدَ رَبِّكَ يُسَبِّحُونَ لَهُ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ وَ هُمْ لا يَسْأَمُونَ
« 2 »
پس اگر كبر ورزيدند ، كسانى كه در پيشگاه پروردگارِ تواند شبانهروز او را نيايش مىكنند و خسته نمىشوند .
287 .
مَنْ عَمِلَ صالِحاً فَلِنَفْسِهِ وَ مَنْ أَساءَ فَعَلَيْها وَ ما رَبُّكَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ
« 3 »
هر كه كار شايسته كند ، به سود خود اوست ؛ و هر كه بدى كند ، به زيان خود اوست ، و پروردگار تو به بندگان [ خود ] ستمكار نيست .
288 .
سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ أَ وَ لَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ * أَلا إِنَّهُمْ فِي مِرْيَةٍ مِنْ لِقاءِ رَبِّهِمْ أَلا إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطٌ
« 4 »
به زودى نشانههاى خود را در افقها [ ى گوناگون ] و در دلهايشان بديشان خواهيم نمود ، تا برايشان روشن گردد كه او خود حقّ است . آيا كافى نيست كه پروردگارت خود شاهد هر چيزى است ؟ * آرى ، آنان در لقاى پروردگارشان ترديد دارند . آگاه
هامش
( 1 ) . سورهى فصلت ، آيات 30 - 32 .
( 2 ) . سورهى فصلت ، آيهى 38 .
( 3 ) . سورهى فصلت ، آيهى 46 .
( 4 ) . سورهى فصلت ، آيات 53 و 54 .