. . . معبودى جز خداوند نيست در دانش و علمش ، نهايت علمش و معبودى جز خداوند نيست بعد از دانش و علمش به نهايت علمش و معبودى جز خداوند نيست همراه بادانش و علمش ، نهايت علمش و سپس حضرت صادق - عليهالسّلام - به جاى تهليل ، حمد و تسبيح را نيز به دنباله تهليل بيان فرمود .
. . . در حال راه رفتن بگو : خداوند را به يگانگى ياد مىكنم ، چندان كه جز خداوند از شمارش آن بر نيايد و مىگويم : معبودى جز خداوند نيست ، قبل از هر كس و بعد از هر كس و با هر كس و به تعداد و شماره هر كس وخداوند را از نقص وآلودگى و امرى كه سزاوار او نيست پيراسته مىكنم ، چنان چه جز خداوند از عهده شمارش آن بر نيايد ، مىگويم : منزه است خداوند ، قبل از هر كس و بعد از هر كس و با هر كس و به شماره هر كس و منزه است خداوند و ستايش ويژه اوست و معبودى جز او نيست و خداوند برتر از توصيف و بيان است پيش از هر كس و پس از هر كس ، همراه با هر كس و به تعداد هر كس ، هميشه ، هميشه ، هميشه .
. . . خدايا ! ما را از كسانى قرار ده كه از نورى كه به آنها فرود آمده ، پيروى مىكنند و ما را با زندگى آنها زنده بدار و با مرگ آنها بميران و ما را در محل حضور وجايگاه آنها در دنيا و آخرت حاضر گردان .
. . . خدايا ! مرا در زمره دوستانت داخل كن و ديدار آنها و حضور در جايگاه آنها را در دنيا و آخرت در نزد من محبوب و دوست داشتنى قرار ده ، به درستى كه تو به هر چيز توانايى .
. . . سپس در حاير حسينى - عليهالسّلام - گردش كن در حالى كه مىگويى : اى خدايى كه بر او وارد شدم و به سوى او از وطنم خارج شدم و به او پناهنده شدم و او را قصد كردهام و با فرزند پيامبرش به او تقرب جستهام ، بر محمد وآل محمد - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - درود فرست و . . .
پاسداران حريم عشق (زندگانى وكلمات عرفا) (فارسى) — صفحة 415
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٤١٥