مَلَكٌ كريمٌ و لا شيطانٌ رجيمٌ و لا ظِلٌّ ممدودٌ و لا شىءٌ معدودٌ . الحمدُ لِلّه الّذى استَحَمد إلى من استَحمَده من أهل محامِده ، لِيَحمَدوه على ما بَذَل من نَوافله ، الّتى فاقَ مدحَ المادِحينَ مآثِرَ مَحامدِه وَعَدا وصفَ الواصِفينَ هيبةُ جلالِه . هو أهلٌ لِكلّ حمدٍ و مُنتهى كُلِّ رغبةٍ . . . الحمدُ لِلّه الّذى لا يَنْسى مَن ذكَره و لا يُخيِّب مَن دَعاه و لا يُذِلّ من والاه ، الّذى يَجزى بِالإحسان إحساناً و بِالصّبر نجاةً . . . أللَّهمَّ ! افتَحْ مسامِع قَلبى لِذكْرك . » « 1 »
خدايا ! تو در بلند مرتبگى و والايىات نزديك و در نزديكىات ، بلند مرتبهاى ، پس چنان نزديكى كه نزديكتر از تو چيزى نيست و چنان اوج گرفتهاى كه بالاتر از تو چيزى نيست . مىبينى و ديده نمىشوى و تو در نظر گاه برتر و عالىتر قرار دارى .
. . . تو خدايى هستى كه بنده گريزانت ، تو را ناتوان نمىسازد و زمين خورده تو ، بلند نمىشود و كشته تو ، زنده نمىگردد . توبالا رفتى پس غلبه يافتى و مالك شدى ، پس قدرت يافتى و پنهان گشتى ، پس آگاه شدى و بر هر چيزى مسلّط و چيره گشتى .
. . . تو خدايى هستى كه به ياد آورندهات را از ياد نمىبرى و اعتماد كننده برخود را ضايع نمىگردانى .
و نيز اين دعا را نقل مىكند : تو خدايى هستى كه در سلطنت و پادشاهى ات ، قدرتمند و عزيزى و هيچ كس در توانايى و اقتدار با تو شريك نمىباشد . تو آن خداوندى كه پادشاهىات بر هر چيز غالب و چيره است و امر و فرمانت هر چيزى را مالك و صاحب گرديده است .
. . . تو درمان دردهاى دلها و هدايت و رحمت براى اهل ايمانى .
. . . . . تو پيش از هر چيز بودهاى و هر چيزى را هستى بخشيدهاى و پس از هر چيز خواهى بود .
. . . . . . خداوندا ! ستايش ويژه توست و تو صاحب ستايش و پايان آن و اهل وفاى به آنى .
لشكرت مقتدر و عظمت تو قديم و سابقه دار است . ستايش ويژه خداوندى است كه
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 95 ، ص 239 .