فى اللَّهِ و أبغِضْ فى اللَّه و استَمسِكْ بِالعُروة الوُثقَى و اعتَصِم بِالهدى ، يُقبَلْ عملُك ؛ فإنَّ اللَّه يقولُ :
وَ إِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً ثُمَّ اهْتَدى
« 1 »
.
فلا يُقبَلُ إلّاالإيمانُ و لا إيمانَ إلّابِعملٍ و لا عملِ إلّابِيقينٍ و لا يقينَ إلّابِالخُشوع و مِلاكُها كُلّها الهُدى ، فَمَن اهتَدى يقبَلُ عملُه وصَعِد إلى الملكوتِ مُتقبَّلًا واللَّهُ يَهدى من يَشاءُ إلى صراطٍ مستقيمٍ . يَا بنَ جُندبٍ ! مَن يَثِقْ بِاللَّه يَكفِّه ما أهمَّهُ من أمر دُنياه و آخرتِه و يحفَظُ له ما غابَ عنه . » « 2 »
حضرت صادق - عليهالسّلام - به عبداللَّه بن جندب چنين مىفرمايد : اى عبداللَّه ! شيطان دامهايش را در دنيا - كه سراى فريب است - گسترده و هدفش تنها شكار كردن و صيد دوستان ماست و به خدا سوگند ، آخرت چنان در چشم آنها بزرگ و عظيم است كه عوض و جانشينى براى آن نمىبينند . . . آه ! آه ! بر دلهايى كه از نور پر و لبريز گشته و دنيا در نزد آنها چون مارى خوش خط و خال و دشمنى بيگانه است .
آنان با خداوند انس گرفتند و از آن چه مال اندوزان غافل و سرمست با آن مأنوسند ، در وحشت و هراسند . اينان دوستان حقيقى ما بوده و هر فتنه و آشوب و بلايى به بركت آنها بر طرف مىگردد .
اى فرزند جندب ! بر هر مسلمانى كه ما را مىشناسد ، واجب است كه در هر شبانه روز ، عملش را بر خودش عرضه بدارد و خود را محاسبه و حسابرسى كند ، پس اگر عملش را نيكو يافت ، افزونى آن را بخواهد و اگر آن را زشت و بد يافت ، آمرزش آن را از خدا درخواست نمايد تا در روز قيامت سر افكنده و خوار نباشد .
. . . رحمت خداوند بر گروهى كه چراغ و نشانه بودند و با كردار و سعى و تلاششان ، مردم را به سوى ما مىخواندند و مانند كسانى كه اسرار ما را فاش مىسازند ، نبودند .
اى فرزند جندب ! اگر شيعيان ما پايدارى مىورزيدند ، فرشتگان الهى با آنها دست مىدادند و ابرها بر سر آنها سايه مىافكندند و در روز چون خورشيد مىدرخشيدند و رزق خداوند ، از بالا و پايين آنها را در بر گرفت و هر چه از خداوند درخواست
هامش
( 1 ) . سورهى طه ، آيهى 82 .
( 2 ) . بحارالانوار ، ج 75 ، ص 279 .