أعيُنَهم بِالنّظر إليك يومَ لقائِك و أورَثتَهم منازلَ الصدقِ في جِوارك . » « 1 »
و مرا از آن دسته از بندگانت قرار ده كه برگزيدهى تواند و در وسط بهشت جاى داده و در جايگاه كرامت نشاندهاى و چشمانشان را به نگرش به خود در روز ملاقات با خود روشن ساخته و منازل صدق و درستى را در جوار خود به ارث آنان گذاشتهاى .
گلايه از هجران و تقاضاى وصال
799 . « غُلَّتي لا يُبرِّدُها إلّاوصلُك و لَوعَتي لا يطفِئُها إلّا لقائُك و شَوقي إليك لايبُلُّه إلّاالنظرُ إلى وَجهك و قَراري لا يَقِرُّ دونَ دُنُوّي منك و لَهفَي لا يرُدُّها إلّاروحُك و سُقْمي لا يَشفيه إلّا طِبُّك و غَمّي لا يُزيلُه إلّاقربُك . . . فَيا مُنتَهى أملِ الْآمِلينَ و يا غايةَ سُؤْلِ السائِلينَ و يا أقْصَى طَلبةِ الطالِبينَ و يا أعلَى رغبةِ الراغِبينَ ! « 2 »
سوز و حرارت درونىام را جز وصالت فرو نمىنشاند و آتش باطنىام را جز لقايت خاموش نمىكند ، و به شوقم به تو ، جز نظر به روى [ اسماء و صفات ] ات آب نمىپاشد ، و قرارم جز به نزديكى تو آرام نمىگيرد ، و حزن و اندوهم را جز راحتى و رحمت از جانبت بر طرف نمىكند ، و بيمارىام را جز طبابت تو بهبود نمىبخشد ، و غم و اندوهم را جز نزديكى به تو بر طرف نمىسازد . . . اى منتهاى آرزوى آرزومندان و اى غايت و نهايت خواستهى طالبان و اى بالاترين درخواست گرايندگان !
اظهار عجز از معرفت به كنه ذات و تقاضاى محبت قلبى
800 . « إلهى ! قَصُرت الْألْسُنُ عنْ بُلوغ ثَنائِك ، كما يَليقُ بجلالك و عَجَزتِ العقولُ عن إدراك كُنهِ جمالِك و انحَسَرتِ الْأبْصارُ ، دونَ النظرِ إلى سُبُحات وجْهِك و لمْ تَجَعل لِلخلق طريقاً إلى معرِفتك إلّابِالعجِز عن مَعرفتك .
إلهى ! فاجعَلْنا مِن الّذين توَشَّحتْ [ ترسّخت ] أشجارُ الشوقِ إليك في حدائِقِ صُدورهِم و
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 91 ، ص 149 .
( 2 ) . بحارالانوار ، ج 91 ، ص 150 .