آرى ، هر كس كه خود را با تمام وجود ، به خدا تسليم كند و نيكوكار باشد ، پس مزد وى پيش پروردگار اوست و بيمى برآنان نيست و غمگين نخواهند شد .
- إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ
« 1 »
محققاً كسانى كه گفتند : پروردگار ما خداست ، سپس ايستادگى كردند ، بيمى برآنان نيست و غمگين نخواهند شد .
- أَلا إِنَّ أَوْلِياءَ اللَّهِ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ
« 2 »
آگاه باشيد كه بردوستان خدا ، نه بيمى است و نه اندوهگين مىشوند .
در نتيجه مىتوان گفت بياناتى كه براى بخش فوق دعا شد ، معنايى است كه از ريشهيابى كردن آن دو جمله و ربط به يكديگر ( از نظر معنى ) به دست مىآيد ، واللَّه يعلم .
خزاين ؛ انبيا و اوصياى الهى
با اين همه ، ممكن است مراد از خزاين در جمله اوّل ، انبيا و اوصياى گذشتگان - عليهمالسّلام - و يا رسولاللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - و اوصيايش - عليهمالسّلام - باشند . در حديث آمده است :
- « إِجْعَلْ شَرائِفَ صَلَواتِكَ وَ نَوامِىَ بَرَكاتِكَ عَلى مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَ رَسُولِكَ الْخاتَمِ لِما سَبَقَ . . . وَ خازِنِ عِلْمِكَ الْمَخْزُونِ . » « 3 »
برترين درودها و بالندهترين بركتهاى خويش را بر [ حضرت ] محمد قرار ده ، هم او كه بنده و رسول تو و خاتمِ گذشتگان . . . و گنجينهدار دانش نهفته تو است .
- « نَحْنُ الشِّعارُ وَ الْأَصْحابُ وَ الْخَزَنَةُ وَ الْأَبْوابُ . » « 4 »
ماييم ويژگان و ياران و گنجينه داران و درگاه [ خدا و رسول ] .
هامش
( 1 ) . سورهى احقاف ، آيهى 13 .
( 2 ) . سورهى يونس ، آيهى 62 .
( 3 ) . نهج البلاغه ، خطبه 72 .
( 4 ) . نهج البلاغه ، خطبه 154 .