گناهانى كه موجب فرود آمدن بلا است ، عبارتاند از : ترك يارى رساندن به ستمديده ، ترك يارى شخص مظلوم ، و تضييع امر به معروف و نهى از منكر .
گناه ؛ مايه مصيبت و بدبختى دنيا و آخرت
امّا اين كه طلب مغفرت از هر گناه شده : « أَللَّهُمَّ اغْفِرْ لِى كُلَّ ذَنْبٍ . . . » براى آن است كه هر مصيبتى را بشر در اين جهان و جهان ديگر مىكشد ، از گناه و خطايايى است كه وى انجام مىدهد . در حديث آمده است :
- « أَما إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ عِرْقٍ بِغَضبُ وَ لا نِكْبَةٍ وَ لا صُداعٍ وَ لا مَرَضٍ إِلّا بِذَنْبٍ ، وَ ذلِكَ قَوْلُ اللَّهِ - عَزَّوَجَلَّ - فِى كِتابِهِ :
وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ
« 1 » قال الرّاوى ثُمَّ قال : فَما يَعْفُو اللَّهُ أَكْثَرُ مِمّا يُؤاخِذُهُ بِهِ . » « 2 »
بدانيد هيچ جراحت ، گرفتارى ، زحمت ، دردسر و بيماريى نيست ؛ مگر به واسطهى گناهى كه انجام شده است ، چنانكه خداوند مىفرمايد : « هر چه گرفتارى به شما مىرسد ، به واسطه اعمال خود شماست در حالى كه از بسيارى از آنها گذشت مىكند . » سپس فرمود : و آنچه خداوند از آن مىگذرد و ناديده مىگيرد ، بيش از آن چيزى است كه به واسطهى آن مؤاخذه مىكند . »
- « إِنَّ الْعَبْدَ لَتُحْبَسُ عَلى ذَنْبٍ مِنْ ذُنُوبِهِ مِأَةَ عامٍ ، وَإِنَّهُ يَنْظُرُ إِلى أَزْواجِهِ فِى الْجَنَّةِ يَتنَعَّمْنَ . » « 3 »
همانا بنده ، به دليل انجام يك گناه ، صد سال زندانى مىشود و در عين حال مىبيند كه همسرانش در بهشت از نعمتها بهرهمند هستند .
- « ما مِنْ نِكْبَةٍ تُصِيبُ الْعَبْدَ إِلّا بِذَنْبٍ ، وَ ما يَعْفُواللَّهُ أَكْثَرُ . » « 4 »
هيچ نكبت و بدبختى به بنده نمىرسد ، مگر به واسطهى گناه ، با اين حال آن چه
هامش
( 1 ) . سورهى شورى ، آيهى 30 .
( 2 ) . وسائل الشيعه ، ج 11 ، ص 237 ، حديث 1 .
( 3 ) . وسائل الشيعه ، ج 11 ، ص 237 ، حديث 4 .
( 4 ) . وسائل الشيعه ، ج 11 ، ص 238 ، حديث 6 .