- فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ الْقَيِّمِ
« 1 »
پس به سوى اين دين پايدار ، روى بياور .
- وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ
« 2 »
و جنّ و انس را نيافريدم جز براى آن كه مرا بپرستند .
- لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ
« 3 »
به راستى انسان را در نيكوترين اعتدال آفريديم .
بنابراين ، بشر قابليّت كمال در او نهفته و به وديعت گذاشته شده تا آن را در عالم طبيعيش به قدر ظرفيتش ، ظهور دهد و انبيا - عليهمالسّلام - و اوصيا نيز دعوتشان به همين كمالات ( غير از امور انتصابى خود ) بوده و مىباشد .
( 167 )
« أَللَّهُمَّ اجْعَلْنِى مِمَّنْ سَعِدَ جِدُّهُ ، وَ تَوَفَّرَ مِنَ الْخَيْراتِ حَظُّهُ ، وَ اجْعَلْنِى مِمَّنْ سَلِمَ فَغَنِمَ وَ فازَ فَنَعِمَ . » « 4 »
خدايا ، مرا از كسانى قرار ده كه بهرهاش نيك گرديد و از كارهاى خير بهرهى فراوان برداشت و نيز از كسانى قرار ده كه سالم ماندند و برخوردار شدند و رستگار گرديده و غنيمت بردند .
ضرورت جدّ و اجتهاد در طريق الهى
چهار جمله فوق ، بعد از جملههاى گذشته ، به خوانندگان مىفهماند كه كسى به سعادت اوليا و برگزيده شدن دست مىيابد كه اجتهاد و جدّ و جهدش در طريق الهى ، وافر و نتيجه بخش و از امور خير و نيكى ، برخوردارى تمام داشته باشد و سلامتى از غفلتها و
هامش
( 1 ) . سورهى روم ، آيهى 43 .
( 2 ) . سورهى ذاريات ، آيهى 56 .
( 3 ) . سورهى تين ، آيهى 4 .
( 4 ) . اقبال الاعمال ، ص 696 .