نيل به مقام معنوى رسول اكرم - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم -
نسبت به تقاضاى اوّل : « فَأَكْرِمْنا بِزُلْفَتِهِ . » ( كه همان نيل به مقام و منزلت معنوى وى است ) خداوند مىفرمايد :
وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَقَدْ فازَ فَوْزاً عَظِيماً * إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمانَةَ عَلَى السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ الْجِبالِ فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَها وَ أَشْفَقْنَ مِنْها وَ حَمَلَهَا الْإِنْسانُ إِنَّهُ كانَ ظَلُوماً جَهُولًا
« 1 »
و هر كس خدا و پيامبرش را فرمان بَرَد ، قطعاً به رستگارى بزرگى نائل آمده است ، ما امانت [ الهى و بار تكليف ] را برآسمانها و زمين و كوهها عرضه كرديم ، پس از برداشتن آن سرباز زدند و از آن هراسناك شدند ، و [ لى ] انسان آن را برداشت ، راستى او ستمگرى نادان بود .
معلوم مىشود فوز عظيم ، همان قبول عرض امانت است و مىفرمايد :
هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ إِنْ كانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ
« 2 »
اوست آن كس كه در ميان بىسوادان فرستادهاى از خودشان برانگيخت تا آيات او را برآنان بخواند و پاكشان گرداند و كتاب و حكمت بديشان بياموزد و [ آنان ] قطعاً پيش از آن ، در گمراهى آشكارى بودند .
و بعضى آيات امر اوّل ، شاهد خوبى است بر اين كه خداوند مىخواهد بندگانش را از كمالات رسولاللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - غير از امور انتصابى ، به قدر ظرفيتشان بهرهمند سازد . ادلّه بر اين معنى ، غير از آيات و احاديث و ادعيه بسيار است .
پيروى از پيامبر - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - در دنيا و همجوارى با او در آخرت
امّا تقاضاى دوّم و سوّم : « وَ ارْزُقْنَا مُرافَقَتَهُ وَ سابِقَتَهُ » ، گويا اشاره به پيروى در اين جهان و
هامش
( 1 ) . سورهى احزاب ، آيات 71 و 72 .
( 2 ) . سورهى جمعه ، آيهى 2 .