نجات بشر ؛ تنها به دست اهل بيت - عليهمالسّلام -
خلاصه بيان دعا به اين معنا برگشت مىكند كه : آل رسولاللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - قابليّت آن را دارند كه بشر را از مهالك و انحرافات عالم طبع و مهلكهها دنيوى و اخروى نجات بخشند و امكان ندارد كسى در اين امور ، مادامى كه آنها حجّت روى زميناند ، پيشى و يا تأخّر در راهنمايى امّت را اختيار نمايد .
ملازمين آن بزرگواران در عملاند كه در دنيا و آخرت ملحق به ايشان - عليهالسّلام - مىشوند : « أَللّازِمُ لَهُمْ لاحِقٌ . » و نابودى و هلاكت براى تخلف كنندگان و پيشىگيرندگان مىباشد : « أَلْمُتَقَدِّمُ لَهُمْ مارِقٌ ، وَ الْمُتَأَخِّرُ عَنْهُمْ زاهِقٌ . » ، لذا باز مىفرمايد :
( 137 )
« أَللَّهُمَّ ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ ، أَلْكَهْفِ الْحَصِينِ ، وَ غِياثِ الْمُضْطَرِّينَ [ الْمُضْطَرِّ الْمُسْتَكِينَ ] وَ الْمَساكِينَ ، مَلْجَأِ الْهارِبِينَ وَ مُنْجِى الْخائِفِينَ وَ عِصْمَةِ الْمُعْتَصِمِينَ . » « 1 »
خدايا ، بر محمد و آل محمد درود فرست ، هم آنان كه پناهگاه امن و فريادرس گرفتاران و درماندگان [ گرفتار و درمانده ] و پناه گريختگان و نجات دهندهى بيمناكان و دستاويز مددجويانند .
ضرورت پيروى از راهنمايى خبير و توجه به ضعف خويش
آرى ، بشر وقتى از خطرات عالم طبيعت و نفس و شياطين جنّى و انسى محفوظ و مصون مىماند كه خويش را به راهنمايى خبير بسپارد و علاوه ، به ضعف و بيچارگى خويش پى برده باشد و بداند مشكلاتش را جز آن شخص آگاه به خطرات عالم طبع و باطنش ممكن نيست چاره نمايد . اين جاست كه دست به دامن او خواهد زد و جدايى از وى را خطا
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 687 .