و شبيه به اين بيانات براى سالك ظاهر مىشود و خوف از عظمت پروردگار - كه مخصوص چنين برگزيدگانى است - براى عارف تحقّق پيدا خواهد كرد و چنين خوفى است كه فرموده شده : « وَ مِنْكَ خائِفَاً . » و همان است كه بنده به عدم اظهار وجود در مقابل حضرت حقّ سبحانه اقراركننده خواهد شد ، كه فرموده شد : « مِنْكَ . . . مُراقَباً . » و تنها اظهار لفظى مىماند .
گمان مىشود با اجمال بيانى كه نسبت به بخش آخر مناجات شد ، جواب تمام سؤالاتى كه در ابتداى توضيح اين بخش اظهار نموديم ، داده شده باشد و همانگونه كه در گذشته نيز يادآور شديم ، تقاضاى فوق براى معصومين - عليهمالسّلام - دوام آن مىباشد .
دعاى صلوات هر روز و شب نيمه ماه شعبان
يكى از دعاهاى ماه شعبان المعظّم ، دعايى است كه حضرت سجّاد - عليهالسّلام - همواره آن را وقت زوال روزهاى آن ماه و شب نيمهاش قرائت مىفرمود و در آن ، نكات بسيارى است كه به آنها اشاره خواهيم كرد :
( 135 )
« أَللَّهُمَّ ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ ، شَجَرَةِ النُّبُوَّةِ ، وَ مَوْضِعِ الرِّسالَةِ ، وَ مُخْتَلفِ الْمَلائِكَةِ ، وَ مَعْدِنِ الْعِلْمِ [ وَ الصِّدْقِ ] ، وَ أَهْلِ بَيْتِ الْوَحْىِ . » « 1 »
خدايا ، بر محمد و آل محمد درود فرست ، هم آنان كه درخت پيامبرى ، جايگاه رسالت ، محل آمد و شد فرشتگان ، معدن دانش [ و راستى ] و خاندان وحىاند .
براى معانى جملههاى فوق ، احتمالاتى مىتوان در نظر گرفت :
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 687 .