بر محمّد و آلش مىفرمايد . در بخش فوق ، نُه حاجت مىطلبد و گويا هشت حاجت ابتدا ، براى آمادگى نيل به حاجت نهم باشد : « أَوْصِلْنِى إِلى بِغْيَتِى » ؛ البته حوايج پيش از آن را نيز نمىتوان حوايج كوچكى به حساب آورد ؛ زيرا شناسايى بركت ماه جمادىالثانى است كه مؤمن را به بهرهبردارى از يمن و نور و نصر و خير و برّ معنوى آن وامىدارد و فرموده شده : « وَ عَرِّفْنا بَرَكَةَ شَهْرِنا هذا ، وَ ارْزُقْنا يُمْنَهُ . . . » علاوه ، بر مؤمن است عمل نمودن به امور محبوب الهى و آن چه او را آسان مىسازد .
معناى تقاضاى رسيده به نهايت آرزو نسبت به معصوم - عليهالسّلام - و غير معصوم
امّا اين كه از : « أَوْصِلْنِى إِلى بِغْيَتِى » - كه ثمرهى امور گذشته هشتگانه مىباشد - چه چيزى اراده شده است ، مىتوان گفت : براى عموم اهل ايمان ، مراد وصول به مقام و منزلت انسانيّت و غرض غايى از خلقت در اين جهان و ثمرهى آن در عالم ديگر مىباشد ؛ و براى معصومى - عليهمالسّلام - كه آن را تقاضا فرموده ، استوارى بر آن تا پايان عمر است ( كه مىباشد ) و قرار گرفتن پس از اين عالم نيز در جايگاه و منزلت خويش .
ناگفته نماند كه در دعاى اوّل ماه ربيعالأوّل « 1 » و نيز دعاى غرّه ربيعالثانى « 2 » و نيز دعاى اوّل ماه جمادى الاولى « 3 » شبيه به جملههاى فوق وجود دارد به اضافهى : « وَ اصْرِفْ عَنّا شَرَّهُ » و يا : « عَنِّى شَرَّهُ » در سه مورد ياد شده و در دعاى ماه جمادىالثانى - كه بخش فوقالذكر است - آن جمله : « شَرَّهُ » وجود ندارد .
دلايل بركت ماه جمادى الثانى
گمان مىشود علّت اين امر ، همان شرافت يافتن نوزدهم اين ماه باشد با ايّام عمل رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - « 4 » و ولادت فاطمه مطهّره - سلاماللَّهعليها - و اين دو واقعه ، خود موجب يمن و بركت و نور و صفاى آن است ، اگرچه شهادت حضرت - عليهاالسّلام -
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 596 .
( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 616 .
( 3 ) . اقبال الاعمال ، ص 619 .
( 4 ) . اقبال الاعمال ، ص 623 .