يَوْمَ لا ظِلَّ إِلّا ظِلُّكَ ، وَ مُرافَقَةَ أَنْبِيائِكَ وَ رُسُلِكَ وَ أَوْلِيائِكَ . » « 1 »
خداوندا ! . . . و نگريستن به روى [ ذات ، يا اسما و صفات ] گرامىات و جاودانه ماندن در بهشتت در سراى پاينده از تفضلت و سجده و كرنش در برابر تو ، آن گاه كه پرده بر كنار مىرود [ و تو خود را آن چنان كه بايد آشكار مىسازى ] و سايه در آن روز كه جز سايهى تو سايهاى وجود ندارد و همدمى با پيامبران ، رسولان و دوستانت را از تو درخواست نمىنمايم .
لزوم تقاضاى حوايج معنوى اخروى
امور پنجگانهى فوق ، اشاره به حوايج معنوى و اخروىِ برجستگان الهى است و شايسته است اهل ايمان در اين عالم ، تقاضاى آن را داشته باشند ، تا امور و اعمال و حسناتى كه شايستگى آن مقامات را فراهم مىسازد ، در اين عالم تهيّه و متلبّس به آنها گردند ؛ زيرا در دار آخرت ، هر كس نتايج حسنات اعمال خويش و برتر آن را خواهد گرفت .
مشاهدهى نامها و صفات الهى ؛ وجه مظاهر
جملهى اوّل : « أَلنَّظَر إِلى وَجْهِكَ الْكَرِيمِ » ، اشاره به گشودن ديده دل به ملكوت جهان باقى مىباشد ؛ زيرا وجه مظاهر اين عالم و عالم ديگر ، همان مشاهدهى نامها و صفات الهى است . البتّه بىآن كه نامهاى او سبحانه از جداى از ذات ، با ديده دل مشاهده شود ، خداوند متعال مىفرمايد :
- كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ * وَ يَبْقى وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ
« 2 »
هر چه بر [ زمين ] است ، فانى شونده است و ذاتِ با شكوه و ارجمند پروردگارت باقى خواهد ماند .
- كُلُّ شَيْءٍ هالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ
« 3 »
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 620 .
( 2 ) . سورهى الرحمن ، آيات 26 و 27 .
( 3 ) . سورهى قصص ، آيهى 88 .