اى علىّ ، هنگامىكه روز قيامت فرامىرسد ، تو را برروى مَركبى از نور مىآورند ، درحالى كه بر سر تو تاجى است كه چهار پايه دارد و برروى هرپايه اين سه سطر نوشته شده است : « لا إله الا اللَّه ، محمّد رسول اللَّه ، علىّ ولىّ اللَّه » و كليدهاى بهشت به تو داده مىشود ، سپس تخت [ يا : صندلى ] اى براى نشستن تو مىگذارند كه به نام تخت [ يا صندلى ] كرامت شناخته مىشود ، آن گاه تو بر آن مىنشينى و اوّلين و آخرين براى [ صدور حكم تو ] در يك جا گرد مىآيند ، سپس دستور مىدهى كه شيعيانت به سوى بهشت و دشمنانت به سوى آتش جهنّم روانه شوند ، بنابراين ، تو تقسيمكنندهى بهشت و جهنّمى و هر كس تو را ولىّ خود بداند ، قطعاً رستگار و هر كس با تو سرستيز داشته باشد ، زيانكار است و تو در آن روز امانتدار و حجّت آشكار خدا مىباشى .
و در حديثى آمده كه مفضّل بن عمر از حضرت صادق - عليهالسّلام - پرسيد :
« لِمَ صارَ أَمِيرالْمُؤْمِنِينَ عَلِىُّ بْنُ أَبِى طالِبٍ - عليهالسّلام - قَسِيمَ الْجَنَّةِ وَ النّارِ ؟ قالَ :
لِأَنَّ حُبَّهُ إِيمانُ وَ بُغْضَهُ كُفْرٌ ، وَ إِنَّما خُلِقَتِ الْجَنَّةُ لِأَهْلِ الْايْمانِ وَ خُلِقَتِ النّارُ لِأَهْلِ الْكُفْرِ ، فَهُوَ قَسِيمُ الْجَنَّةِ وَ النّارِ لِهذِهِ الْعِلَّةِ ، فَالْجَنَّةُ لايَدْخُلُها إِلّا أَهْلُ مَحَبَّتِهِ ، وَ النّارُ لا يَدْخُلُها إِلّا أَهْلُ بُغْضِهِ . . . » « 1 »
چرا اميرمؤمنان علىّ بن ابىطالب - عليهالسّلام - تقسيمكنندهى بهشت و جهنّم گرديد ؟ فرمود : زيرا دوستى او ايمان و دشمنى با او كفر است و جز اين نيست كه بهشت براى اهل ايمان و جهنّم براى كافران آفريده شده است ، به همين دليل ، او تقسيمكنندهى بهشت و جهنّم است و جز دوستداران او وارد بهشت نمىشوند و تنها كينهورزان با او وارد آتش جهنّم مىگردند . . .
مفضّل مىگويد :
« فَعَلِىُّ بْنُ أَبِى طالِبٍ - عليهالسّلام - يَدْخُلُ مُحِبَّهُ الْجَنَّةَ ، وَ مُبْغِضَهُ النّارَ أَوْ رِضْوانٌ وَ
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 39 ، ص 194 .