« و صَدَّقْنا وَ أَجَبْنا داعِىَ اللَّهِ ، وَ اتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فِى مُوالاة مَوْلانا . . . » « 1 »
و دعوتكننده از سوى خدا را تصديق نموده و پاسخ مثبت داديم و در رابطه با ولايت و يارى سرورمان . . . از رسول پيروى نموديم .
آگاه ساختن تابعان غير از اميرالمؤمنين نسبت به منزلت والاى آن حضرت - عليهالسّلام -
بيان عدّهاى از كلمات و خصوصيّات ظاهرى و معنوى آن بزرگوار ، پس از بخش فوق ، چنان كه مىفرمايد : « مَوْلَى الْمُؤْمِنِينَ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلِىَّ بْنَ أَبِى طالِبٍ ، عَبْدِاللَّهِ وَ أَخِى رَسُولِهِ ، وَ الصِّدِّيقِ الْأَكْبَرِ . . . » ، شايد اين بيانات براى آگاه نمودن كسانى باشد كه تبعيّت از غير آن حضرت - عليهالسّلام - را اختيار نمودهاند ، تا توجّه كنند و بدانند كه چه شخصيّتى قابل پيروى است ؛ و يا براى توجّه دادن كسانى است كه فريب حكومتهاى زمان امام على - عليهالسّلام - و بعد از او را خورده و سبّ بر وى - عليهالسّلام - را اختيار نمودهاند و حضرت صادق - عليهالسّلام - با بيان دو آيهى شريفه :
- رَبَّنا إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِياً يُنادِي لِلْإِيمانِ . . .
« 2 »
پروردگارا ما شنيديم كه دعوتگرى به ايمان فرامىخواند .
- رَبَّنا وَ آتِنا ما وَعَدْتَنا عَلى رُسُلِكَ . . .
« 3 »
پروردگارا و آن چه را كه به وسيلهى فرستادگانت به ما وعده دادهاى ، به ما عطا كن .
اشاره مىفرمايد كه تأويل آيهى شريفه حضرت على - عليهالسّلام - است و خداوند او را براى امّت بعد از رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - برگزيده و ايمان به او - عليهالسّلام - ، ايمان به خداست .
مُنادِياً يُنادِي لِلْإِيمانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا
« 4 »
دعوتگرى كه به ايمان فرا مىخواند كه : « به پروردگار خود ايمان آوريد . » پس ايمان آورديم .
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 473 .
( 2 ) . سورهى آل عمران ، آيهى 193 .
( 3 ) . سورهى آل عمران ، آيهى 194 .
( 4 ) . سورهى آل عمران ، آيهى 193 .