و امّا در اين كه حاجت ششم مىفرمايد : « وَ أَنْ تَرْزُقْنا . . . أَلْعَمَلَ فِيها بِما تُحِبُّ وَ تَرْضى » ، ممكن نيست كسى را اين عنايت ، پيش از امور گذشته شامل شود ، پس مىتوان گفت : عملى كه خداوند دوست داشته و از آن خشنود مىگردد ، عمل كسى است كه مُزيّن به زينت هدايت و تقوا و عفّت و غنى گرديده باشد .
در اين دعا در سه مورد سخن از رضايت پروردگار برده شده : يكى جمله فوق ، دوم :
« وَ تُوَفِّقَنا فِيها - رَبَّنا ! لِما تُحِبُّ [ رَبَّنا ] وَ تَرْضى . » « 1 »
پروردگارا ، ما را به آن چه مورد محبّت و خشنودى توست ، موفّق گردان .
و سوّم :
« وَ أَنْ تَهَبَ لَنا فِيهَا الرِّضا . » « 2 »
و در اين روزها ، خشنوديت را به ما ارزانى كنى .
كسب خشنودى پروردگار ؛ پايان بخش مشكلات معنوى
تكرار اين بيانات ، شاهد خوبى است بر اين كه برخوردارى از خشنودى پروردگار ، اهميّت به سزايى براى بندگان الهى دارد و بايد بكوشند آن را به دست آورند ، تا به مشكلات معنوى خود پايان دهند . در حديث آمده است :
- « رِضَى اللَّهِ سُبْحانَهُ أَقْرَبُ غايَةٍ تُدْرَكُ . » « 3 »
خشنودى خداوند سبحان ، نزديكترين هدفى است كه مىتوان بدان دست يافت .
- « رِضَى اللَّهِ سُبْحانَهُ مَقْرُونٌ بِطاعَتِهِ . » « 4 »
خشنودى خداوند سبحان ، با اطاعت او مقرون است .
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 323 .
( 2 ) . همان .
( 3 ) . فهرست موضوعى غرر و درر ، باب الرضا ، ص 128 .
( 4 ) . فهرست موضوعى غرر و درر ، باب الرضا ، ص 138 .