الْمُسْلِمِينَ ، أَللَّهُمَّ ! مِنْكَ وَ لَكَ . » « 1 »
به نام خداوند رحمت گستر مهربان . استوار و با تسليم ، روى و تمام وجود خود را به سوى خداوندى نمودم كه آسمانها و زمين را پديد آورد و من هرگز از مشركان نيستم . به راستى كه نماز و تمامى عبادتها و زندگانى و مرگم براى خداوند ، پروردگار عالميان است ، شريكى براى او نيست و به همين ، امر شدهام و من از مسلمانان هستم ، خداوندا ! از تو و براى تو . . .
توجه به « بسم اللَّه » هنگام ذبح
عنايت به گفتن ذكر : « بِسْمِ اللَّهِ » در اوّل ذبح ؛ چرا كه هر حركت و سكون و عملى كه از بندگان الهى صادر مىشود ، جز به اسم الهى تحقّق پيدا نمىكند . ذبح نيز يكى از آنهاست و به همين دليل در آخر از « مِنْكَ وَ لَكَ » ياد شده است .
نفع ظاهرى و معنوى در ذبح روز عيد قربان
خواندن خداوند به اسم و صفت رحمانيّت و رحيميّت پس از اسم جلاله : « اللَّه » و حال اين كه آن اسم متضمّن تمام نامهاى الهى و از جمله آن دو اسم مىباشد ؛ اشاره به ذات و نامها و صفات اويند . شايد علّت آن باشد كه در عمل ذبح در اين موقعيّت ، هم نفع ظاهرى مندرج است و هم معنوى ؛ زيرا با ظهور دادن اعمال ظاهرى به اسم و صفت رحمانيّت تحقّق پيدا مىكند و آثار معنوى هر عمل - كه يكى هم ذبح در اين روز براى مؤمن است - به صفت و اسم رحيميّت حاصل خواهد شد ، از اين رو مىبينيم بلافاصله فرموده شده : « وَجَّهْتُ وَجْهِىَ لِلَّذِى فَطَرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ حَنِيفاً مُسْلماً ، وَ ما أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ » .
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 450 .