و نسبت به تمام انسانها مىفرمايد :
وَ وَصَّيْنَا الْإِنْسانَ بِوالِدَيْهِ إِحْساناً حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْهاً وَ وَضَعَتْهُ كُرْهاً وَ حَمْلُهُ وَ فِصالُهُ ثَلاثُونَ شَهْراً حَتَّى إِذا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ بَلَغَ أَرْبَعِينَ سَنَةً قالَ رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَ عَلى والِدَيَّ وَ أَنْ أَعْمَلَ صالِحاً تَرْضاهُ وَ أَصْلِحْ لِي فِي ذُرِّيَّتِي إِنِّي تُبْتُ إِلَيْكَ وَ إِنِّي مِنَ الْمُسْلِمِينَ أُولئِكَ الَّذِينَ نَتَقَبَّلُ عَنْهُمْ أَحْسَنَ ما عَمِلُوا وَ نَتَجاوَزُ عَنْ سَيِّئاتِهِمْ فِي أَصْحابِ الْجَنَّةِ وَعْدَ الصِّدْقِ الَّذِي كانُوا يُوعَدُونَ
« 1 »
و انسان را [ نسبت ] به پدر و مادرش به احسان سفارش كرديم . . . تا آن گاه كه به رشد كامل خود برسد و به چهل سال برسد ، مىگويد : پروردگارا ، بر دلم بيفكن تا نعمتى را كه به من و پدر و مادرم ارزانى داشتهاى سپاس گويم و كار شايستهاى انجام دهم كه آن را خوش دارى . . . اينانند كسانى كه بهترينِ آن چه را انجام دادهاند ، از ايشان خواهيم پذيرفت و از بدىهايشان درخواهيم گذشت ، در [ زمرهى ] بهشتيانند [ همان ] وعدهى راستى كه بدانان وعده داده مىشدهاند .
وَ ما لِأَحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزى إِلَّا ابْتِغاءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْأَعْلى وَ لَسَوْفَ يَرْضى
« 2 »
و هيچ كس را به قصد پاداش يافتن ، نعمت نمىبخشد ، مگر اين كه در طلب رضاى پروردگارش كه بس برتر است باشد ، كه زودا از او خشنود مىگردد .
( 950 )
« أَللَّهُمَّ ! فَارْفَعْ دَرَجَتِى ، وَ عَظِّمْ شَأْنِى ، وَ أَحْسِنْ مَثْواىَ . » « 3 »
خداوندا ! پس درجهام را بلند و مقامم را بزرگ و جايگاهم را نيكو گردان .
پاورقی
( 1 ) . سورهى احقاف ، آيات 15 و 16 .
( 2 ) . سورهى ليل ، آيات 19 - 21 .
( 3 ) . اقبال الاعمال ، ص 447 .