-
فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفاً فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها لا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ
« 1 »
پس روى خود را با گرايش تمامِ به حقّ به سوى اين دين كن ، همان سرشتى كه خدا مردم را بر آن سرشته است ، آفرينش خداى تغييرپذير نيست ، اين است همان دين پايدار ، ولى بيشتر مردم نمىدانند .
- أَمَرَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ
« 2 »
دستور داده كه جز او را نپرستيد ، اين است دين درست ؛ ولى بيشتر مردم نمىدانند .
- شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ ما وَصَّى بِهِ نُوحاً وَ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ
. . .
أَنْ أَقِيمُوا الدِّينَ وَ لا تَتَفَرَّقُوا
« 3 »
و از [ احكام ] دين ، آن چه را كه به نوح دربارهى آن سفارش كرد ، براى شما تشريع كرد و آن چه را به تو وحى كرديم . . . كه دين را بر پا داريد و در آن تفرقه اندازى مكنيد .
- فَلَوْ لا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طائِفَةٌ لِيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ وَ لِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ
« 4 »
پس چرا از هر فرقهاى از آنان ، دستهاى كوچ نمىكنند تا [ دستهاى بمانند و ] در دين آگاهى پيدا كنند و قوم خود را - وقتى به سوى آنان بازگشتند - بيم دهند ، باشد كه آنان [ از كيفر الهى ] بترسند ؟
و آيات بسيار ديگر .
ملّت ؛ طريقه و سنت حضرت ابراهيم - عليهالسّلام -
ملّت ، اختيار طريقه و سنّتهاى حضرت ابراهيم - عليهالسّلام - است . خداوند مىفرمايد :
هامش
( 1 ) . سورهى روم ، آيهى 30 .
( 2 ) . سورهى يوسف ، آيهى 40 .
( 3 ) . سورهى شورى ، آيهى 13 .
( 4 ) . سورهى توبه ، آيهى 122 .