اما در معناى بخش دوم : « اجْعَلْنِى مَعَهُمْ فِى كُلِّ شِدَّةٍ » ، امور هشتگانه ذيل آن ، احتمالات زير مطرح است :
1 . ثوابى كه در تمام امور ، هموار و ناهموار ، به آنها دادى ، به من هم عنايت فرما ؟
2 . مرا هم در راضى و تسليم بودن در مقابل خواستههاى ملايم و غير ملايم روزگار ، چون آنان قرار بده .
3 . امور را طبق آن چه براى آن بزرگواران پيش آوردى ، براى من هم به همان گونه پيش آور ، تا عملًا در بهرهورى در زندگى عالم طبيعت چون آنان باشم ؛ زيرا آن چه را كه براى اوليايت مىپسندى ، من نيز آن را مىپسندم .
4 . امام - عليهالسّلام - با اين بيان مىفرمايد : تابعين ما آنانند كه از ما پيروى كنند و در مقابل نعمتها ، شاكر و در ابتلائات ، صابر باشند .
هر كدام از احتمالات مذكور ، قابل توجه مىباشد .
( 849 )
« أَللَّهُمَّ ! أَحْيِنِى مَحْياهُمْ ، وَأَمِتْنِى مَماتَهُمْ . » « 1 »
خدايا ! زندگى مرا [ همانند ] زندگى آنان و مرگم را [ بسان ] مرگ آنان قرار ده .
حيات طيّبه الهى و امكان نيل به آن براى همگان
محتمل است اين دو جمله ، خلاصه بيان و يا عبارت اخراى بخش چهارم اين دعا باشد و نيز محتمل است بيان مستقلى باشد به اين معنا كه : پروردگارا ! مرا حيات و ممات سعيدِ در كمالات معنوى توحيدى در دو جهان اعطا فرما . و در واقع ، اين همان حيات طيّبه الهى است كه خداوند به بندگان خاصّ خود داده و مىدهد و تابعين آنان هم
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 390 .