ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيهاً فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ مِنَ الْمُقَرَّبِينَ
« 1 »
و آن هنگام كه فرشتگان گفتند : اى مريم ! به راستى خداوند ، مژدهى كلمه [ و آفريده ] اى از سوى خود را به تو مىدهد كه نامش عيسى بن مريم است ، در حالى كه در دنيا و آخرت آبرومند و از مقرّبين خواهد بود .
معلوم مىشود اين سه دسته افراد ، از برجستگى معنوى برخوردارند و قرار گرفتن در زمرهى آنان و چون آنان شدن مطلوب است ، كه تقاضاى آن كمالات شايسته ، مورد توجّه خوانندگان قرار گرفته و نيز روشن مىشود كه بشر ، به قدر ظرفيتش خميره و اقتضاى آن گونه شدن را - به جز مقام نبوّت و وصايت - مىتواند داشته باشد و ممكن است بدان نايل گردد ، از اين رو فرموده شده : « اجْعَلْنِى فِيهِ مِنَ الْمُتَوَكِّلِينَ عَلَيْكَ . . . »
در جملهى آخر كه حضرت - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - مىفرمايد : « بِإِحْسانِكَ يا غايَةَ الطّالِبِينَ ! » به خواننده مىفهماند كه اين افراد برجستگانى هستند كه خداوند ، نهايت طلب آنها مىباشد .
دعاى روز يازدهم ماه رمضان
( 616 )
« أَللَّهُمَّ ! حَبِّبْ إِلىَّ فِيهِ الْإِحْسانَ ، وَ كَرِّهْ إِلَىَّ فِيهِ الْفُسُوقَ وَالْعِصْيانَ ، وَ حَرِّمْ عَلَىَّ فِيهِ السَّخَطَ وَ النِّيرانَ ، بِقُوَّتِكَ [ بِعَوْنِكَ ] ، يا غَوْثَ [ غِياثَ ] الْمُسْتَغِيثِينَ ! [ بِرَحْمَتِكَ يا أَرْحَمَ الرّاحِمِينَ ] . أَللَّهُمَّ ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ . » « 2 »
خداوندا ! در اين روز ، نيكوكارى را نزد من محبوب و فسق و گناه و
هامش
( 1 ) . سورهى آلعمران ، آيهى 45 .
( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 140 .