- صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - را امر به اقامه و توجه بدان فرموده و آنان كه پيروى از هواهاى خويش مىنمايند را از گمراهان شمرده و مىفرمايد :
بَلِ اتَّبَعَ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَهْواءَهُمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ فَمَنْ يَهْدِي مَنْ أَضَلَّ اللَّهُ وَ ما لَهُمْ مِنْ ناصِرِينَ فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفاً فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها لا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ
« 1 »
بلكه كسانى كه ستمكارند ، بدون دانش و آگاهى ، از هوا و هوسهاى خويش پيروى مىنمايند ، پس كسى را كه خداوند گمراه نموده ، چه كسى هدايت مىنمايد ؟ ! و آنان ياورانى نخواهند داشت . پس روى [ و تمام وجود ] خويش را بدون انحراف به سوى دين برپادار ، همان سرشت خدايى كه همهى مردم را بر آن سرشته است ، هيچ تغييرى در آفرينش خدا نيست [ و نمىتوان داد ] ، اين است همان دين استوار [ و به پا دارندهى مصالح معنوى و اخروى و دنيوى مردم ] و ليكن بيشتر مردم [ از اين حقيقت ] آگاه نيستند .
( 570 )
« وَ تَجْعَلُنِى يا رَبِّ مِنَ الْأَبْرارِ ، إِنَّكَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ . » « 2 »
و اى پروردگار من ! مرا از ابرار و نيكان قرار دهى ، اى رؤف و مهربان !
امكان نيل به مقام ابرار و شرط آن
از اين بيان ظاهر مىشود شخص مؤمن خداجو مىتواند در اين عالم از ابرار شود و در آخرت هم با آنان باشد ؛ چنان كه خداوند متعال مىفرمايد :
- إِنَّ الْأَبْرارَ لَفِي نَعِيمٍ
« 3 »
هامش
( 1 ) . سورهى روم ، آيات 29 و 30 .
( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 219 .
( 3 ) . سورهى انفطار ، آيهى 13 .