دوام گواهى بر توحيد ؛ نتيجه عمل صالح
عمل صالح مقبول زاكى و مرضىّ الهى است كه بشر مؤمن را نورانيّتى الهى مىدهد و همواره در اين جهان هم چون عهد ازل ، از شنيدن ( با گوش دل )
وَ أَشْهَدَهُمْ عَلى أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ
« 1 » ؛ ( و آنان را بر خودشان گواه گرفت كه آيا من پروردگار شما نيستم ؟ ! ) ؛
بَلى شَهِدْنا
« 2 » ؛ ( بله ، گواهى مىدهيم . ) خواهد گفت .
ملاحظه مىشود خداوند سبحان مىفرمايد :
شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ وَ الْمَلائِكَةُ وَ أُولُوا الْعِلْمِ
« 3 »
خداوند و فرشتگان و صاحبان دانش و آگاهى گواهى مىدهند كه مسلّماً معبودى جز او نيست .
و نيز مىفرمايد :
إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَ الْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ
« 4 »
گفتارها [ و اعتقادات ] پاكيزه را به سوى او بالا مىرود و عمل شايسته آن را بالا مىبرد .
شهادت الهى و ملايكه و اولوالعلم ، چيزى به غير از توحيد نيست و « كَلِم طيّب » نيز همان توحيد است كه عمل صالح ، سبب رفع و ظهور و شهود آن در عامل به عمل صالح مىشود .
امكان نيل به مقام شهادت بر اعمال
ممكن است مراد از « ترفع به شهادتى » ، شهادت بر اعمال بندگان الهى باشد كه خداى متعال در مرحله اوّل انبيا و اوصياى آنها - عليهمالسّلام - را بدان شرافت داده و سپس واقع شوندگان در صراط مستقيم را ؛ زيرا امر فرموده تا آن منزلت را با گفتن
اهْدِنَا الصِّراطَ
هامش
( 1 ) . سوره اعراف ، آيه 172 .
( 2 ) . سوره اعراف ، آيه 172 .
( 3 ) . سوره آلعمران ، آيه 18 .
( 4 ) . سوره فاطر ، آيه 10 .