- « إِنَّما لِلْعَبْدِ مِنْ صَلاتِهِ ما أَقْبَلَ عَلَيْهِ مِنْ قَلْبِهِ . » « 1 »
تنها آن اندازه از نماز كه بنده در آن با قلب خويش [ بر خداوند ] روى آورده باشد ، براى او است [ و پذيرفته مىگردد ] .
( 432 )
« وَ أَجِرْنا مِنْ سُوءِ الْفِتَنِ ، يا وَلِىَّ الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ ! » « 2 »
و ما را از گرفتارىها و امتحانهاى بد ، در پناه و تحت حمايت خويش درآور . اى سرپرست دنيا و آخرت !
سوء الفتن و راه رهايى از آنها
خداوند بنا ندارد هيچ كس را در اين عالم بدون امتحان و آزمايش رها نمايد ؛ چنان كه مىفرمايد :
أَ حَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لا يُفْتَنُونَ ؟ ! وَ لَقَدْ فَتَنَّا الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِينَ صَدَقُوا وَ لَيَعْلَمَنَّ الْكاذِبِينَ
« 3 »
آيا مردم گمان كردند صرف اين كه گفتند : ايمان آورديم ، رها مىشوند و مورد آزمايش قرار نمىگيرند و حال آن كه ما تمام كسانى را كه پيش از آنان بودند آزموديم ، تا خداوند از راستگويان و دروغگويان [ به علم تفصيلى و در مرحلهى ظهور ] آگاه گردد .
البته بايد توجّه داشت كه گاه ، امتحان آن قدر پيچيده است كه تشخيص خير و شرّ آن براى عموم مؤمنان سخت است ؛ ولى گاهى آن چنان پيچيده نيست و با فكر و تأمّل و رجوع به كتاب و سنّت ، مىتوان راه را از چاه تشخيص داد و با پرهيز از موانع سرِ راه
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعه ، ج 4 ، ص 687 ، باب 3 ، حديث 4 .
( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 179 .
( 3 ) . سورهى عنكبوت ، آيات 2 و 3 .