بلكه با توجّه به كاف خطاب و صيغهى جمع در « مَعاصيكَ » امكان دارد توسعه ، در معناى گناه اراده شده باشد ؛ چنان كه با توجّه به كاف خطاب « جَنَّتَكَ » ، در جملهى آينده نيز اين احتمال مطرح است كه مراد از بهشت در آن ، تنها جنّت موعود نباشد ، بلكه جنّت « وَ ادْخُلِى جَنَّتِى » « 1 » ؛ ( و در بهشت [ مخصوص ] من داخل شويد . )
را - كه صاحبان نفس مطمئنّه بدان نايل مىگردند - نيز شامل گردد .
( 409 )
« وَاقْسِمْ لَنا . . . وَ مِنْ طاعَتِكَ ما تُبَلِّغُنا بِهِ جَنَّتَكَ . » « 2 »
و آن طاعت و عبادتت را به ما قسمت فرما كه ما را به بهشتت برساند .
نقش عمل صالح در نيل به نعمتهاى معنوى
بعد از اعتقاد به مبانى اسلام ، طاعتى كه انسان را به بهشت و نعمتهاى معنوى آن چنان كه خداوند مىفرمايد :
لَهُمْ ما يَشاؤُنَ فِيها وَ لَدَيْنا مَزِيدٌ
« 3 » ؛ ( براى آنان هر چه بخواهند در بهشت وجود دارد و نزد ما افزون از آن مىباشد . ) و
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ نَهَرٍ فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ
« 4 » ؛ ( به راستى كه اهل تقوى در بهشتها و جوىهايى ، در جايگاه صدق ، نزد پادشاه مقتدر قرار دارند . ) نايل مىسازد ، قطعاً بايد عمل صالح باشد كه نايل شدن به نعمتهاى ياد شده در آخرت ، مرهون نيل به آن در دنيا است ؛ چنان كه حوايج بزرگ اين دعا ، حوايجى است كه تحقّق آن در اين جهان درخواست شده است .
( 410 )
« وَاقْسِمْ لَنا . . . مِنَ الْيَقِينِ ما تُهَوِّنُ عَلَيْنا مُصِيباتِ الدُّنْيا . » « 5 »
و يقينى به ما قسمت فرما كه گرفتارىهاى دنيا را بر ما آسان سازد .
هامش
( 1 ) . سورهى فجر ، آيهى 30 .
( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 178 .
( 3 ) . سورهى ق ، آيهى 35 .
( 4 ) . سورهى قمر ، آيات 54 و 55 .
( 5 ) . اقبال الاعمال ، ص 178 .