باشد ؛ زيرا همان گونه كه حضرت حقّ سبحانه در ذات بىانتها است ، در صفات و اسامى نيز بىانتها است و نامها و صفات خويش را تنها و به اندازهى نياز آفريدهها - اعم از مجرّد و مادّى و دنيوى و اخروى - ظهور مىدهد و صورت بىانتهاى اسامى و صفات ، در علم غيب الهى مسطور و مكتوب است .
( 407 )
« أَسْأَلُكَ بِذلِكَ كُلِّهِ ، أَنْ تُصَلّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ . » « 1 »
با واسطه قرار دادن تمام اينها ، از تو درخواست مىنمايم كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى .
عظمت و مفهوم صلوات
تنها درخواست ، پس از مسألتهاى بسيار به نامهاى الهى ، تقاضاى درود و صلوات بر محمّد و آل محمّد - عليهمالسّلام - است و اين به دليل آن است كه خواننده - هر كس باشد - هر چه در اين جهان و جهان ديگر داشته و دارد و خواهد داشت - از نفس كشيدن و چشم باز كردن و بستن گرفته تا ديگر نعمتهاى ظاهرى و باطنى - به بركت مقام و منزلت اين بزرگواران است و شكر اين نعمت عُظمى آن است كه انسان درخواست صلوات و رحمت ويژه از حضرت حق سبحانه براى آنان نمايد ؛ اگر چه به درخواست ما نياز نداشته باشند .
علاوه بر اين ، در زيارت « جامعه » آمده است :
« وَ جَعَلَ صَلَواتِنا عَلَيْكُمْ ، وَ ذِكْرَنا لَكُمْ ، وَ ما خَصَّنا بِهِ مِنْ وِلايَتِكُمْ ، وَ عَرَّفْنا مِنْ فَضْلِكُمْ ، طِيباً لِخَلْقِنا ، وَ طَهارَةً لِأَنْفُسِنا ، وَ بَرَكَةً فِينا . » « 2 »
و خداوند ، درودهاى ما بر شما و ياد كردن ما از شما و ولايتتان را كه خصوصاً به ما
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 177 .
( 2 ) . بحارالانوار ، ج 102 ، ص 152 .