نيز در دعاى روز عرفهى حضرت صادق - عليهالسّلام - آمده است :
« أَسْأَلُكَ بِكُلِّ اسْمٍ هُوَ لَكَ ، وَ كُلِّ مَسْأَلَةٍ حَتّى يَنْتَهِىَ إِلَى اسْمِكَ الْأَعْظَمِ الْأَعْظَمِ الْأَكْبَرِ الْأَكْبَرِ الْعَلِىِّ الْأَعْلى ، أَلَّذِى اسْتَوَيْتَ بِهِ عَلى عَرْشِكَ ، وَاسْتَقْلَلَتَ بِهِ عَلى كُرْسِيِّكَ . » « 1 »
از تو درخواست مىكنم به هر اسمى كه براى تو است و هر خواهش و درخواستى ، تا اين كه به آن اسم اعظم اعظم بزرگتر بزرگتر و بلندپايه و برترى كه به آن بر عرش خويش استيلا پيدا نمودى و بر فراز كرسىات قرار گرفتى ، برسد .
( 406 )
« أَسْأَلُكَ . . . وَ بِأَسْمآئِكَ الْمُكَرَّماتِ الْمُقَدَّساتِ الْمَكْنُوناتِ الْمَخْزُوناتِ فِى عِلْمِ الْغَيْبِ عِنْدَكَ . » « 2 »
از تو تقاضا دارم . . . به آن نامها [ و كمالات ] گرامى و پاكيزه نهانىات كه در گنجينهى علم غيب نزد تو پوشيده است .
پوشيدگى و در پرده بودن نامها و صفات الهى
از تعبير « الْمَكْنُوناتِ الْمَخْزُوناتِ فِى عِلْمِ الْغَيْبِ » برمىآيد كه حضرت حقّ - تباركوتعالى - علاوه بر اسمهايى كه در منظر و مرآىِ انبيا و اوليا - عليهمالسّلام - است ، نامهايى دارد كه چنين نيست . با اين توضيح كه آن چه در جهان هستى ظهور يافته ، پرتوى از اسمهاى او سبحانه مىباشد نه عين آنها . بنابراين ، آن چه نزد حضرت حقّ است ، غير از آن است كه در منظر مخلوق است و آنها اسامى مكرّمات و مقدّسات و . . . مىباشند .
و بنابراين احتمال ديگر ممكن است مراد ، ظهور ندادن هر كدام از نامها به همه
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 58 ، ص 6 ، حديث 4 .
( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 177 .