بازگشت به عهد ازل به تفضّل الهى
توفّى در آغاز جملههاى اين فراز : « أَللَّهُمَّ فَوَفِّنِى . » ، اشاره به تماميّت امر شهادت خالصانه در همهى عوالم تا عالم مادّه است و بازگشت به شهادت خالصانهى عهد ازلى در اين جهان ، به عنايتى ديگرى از جانب حضرت حقّ سبحانه دارد كه فرموده شده است : « وَ بِما جُدْتَ بِهِ عَلَىَّ مِنْ ذلِكَ ، وَ ما كُنْتُ لِأَعْرِفَهُ لَوْ لا تَفَضُّلُكَ . » و اين تفضّل در اين عالم ، تنها شامل كسانى مىشود كه به اعمال نيك آراسته باشند ؛ زيرا جملهى ذيل كه مىفرمايد :
« فَإِنَّكَ تَمْحُوا ما تَشآءُ وَ تُثْبِتُ ، وَ عُنْدَكَ امُّ الْكِتابِ . » « 1 »
پس به راستى هر چه را بخواهى پاك نموده و ثبت مىكنى و كتاب مادر نزد تو است .
اشاره به آن است كه اين تفضّل ، بستگى به اختيار اعمال و كردار حسنه و سيّئه توسط بندگان دارد و محو و اثبات و بدا به اين اعتبار است .
درخواست و تقاضاى شهادت خالصانه و بازگشت به عهد ازل در اين ماه باعظمت - كه شب قدر در آن قرار دارد و مقدّرات ظاهرى و معنوى همگان در آن مشخص مىشود - نيز دليل بر بزرگى اين درخواست است .
دعاى شب دوازدهم ماه رمضان ( 2 )
( 271 )
« أَللَّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُكَ بِمَعاقِدِ الْعِزِّ مِنْ عَرْشِكَ . » « 2 »
خداوندا ! از تو ، به گرهگاههاى مقام عزّت از عرش تو ، درخواست مىكنم .
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 141 .
( 2 ) . همان .