راه بازگشت به عهد ازلى
از جملههاى آغازين اين دعا استفاده مىشود كه خواست الهى و عنايت او ، از مهمترين امور براى بازگشت به شهادت خالصانه و عهد ازلى است ؛ زيرا مىفرمايد :
« سُبْحانَكَ ! أَيُّهَا الْمَلِكُ الْقَديرُ الَّذِى بِيَدِهِ الْأُمُورُ وَ لايُعْجِزُهُ ما يُرِيدُ . . . » « 1 »
پاك و منزّهى تو اى پادشاه توانمندى كه همهى امور به دست [ قدرت ] تو است و آن چه مىخواهى ، تو را ناتوان و عاجز نمىسازد . . .
و پس از آن محو گناهان و آمرزش و عفو الهى ، را مورد نظر قرار داده و مىفرمايد :
« إِنْ كانَتْ صَحيفَتِى مُسْوَدَّةً [ مُسْوَدَّةً ] بِالذُّنُوبِ إِلَيْكَ . . . أَرْجُو مِنَ الْغُفْرانِ وَ الْعَفْوِ ما هُوَ بِيَدِكَ . . . » « 2 »
اگر نامهى [ عمل ] من به واسطهى گناهانم در درگاهت سياه گشته . . آمرزش و عفو و گذشتى را كه به دست تو است ، اميد دارم . . .
از اين جملهها بر مىآيد كه گناهان و تعلّقات عالم بشريّت ، بندگان الهى را از شهود عالم ازلى محجوب مىسازد و تا آنها زايل نشوند ، ديگر بار شهادت خالصانه شخص تحقّق پيدا نخواهد كرد .
راه پايدار ماندن بر عهد ازلى
پس از عنايت الهى و بر طرف شدن حجابها و بازگشت به عهد ازلى و شهادت خالصانه ، راه استوار ماندن بر آن همان است كه در جملههاى ذيل اين دعاى شريف مورد اشاره قرار گرفته است ، آن جا كه مىفرمايد :
« وَ وَفِّقْنِى لِأَسْتِينافِ ما يَزْكُوا لَدَيْكَ مِنَ الْعَمَلِ وَ جَنِّبْنِى الْهَفَواتِ وَ الزَّلَلَ . » « 3 »
و مرا بر آغاز نمودن عملى كه در پيشگاهت پاكيزه باشد موفّق بدار و از افتادنها و لغزشها [ و گناهان ] به دور دار .
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 140 .
( 2 ) . همان .
( 3 ) . اقبال الاعمال ، ص 140 و 141 .