و به كسانى كه در راه خدا كشته شدند ، مرده نگوييد ، بلكه آنان زندهاند ، ليكن شما در نمىيابيد . قطعاً شما را با چيزى مانند : ترس و بيمناكى و گرسنگى و كمبود دارايىها و جانها و ميوهها خواهيم آزمود . صابران را مژده ده ، كسانى كه هرگاه مصيبتى به آنان رسد ، مىگويند : به راستى كه ما از آن خداييم و به سوى او باز مىگرديم ، آناناند كه درودها و رحمتى [ خاصّ ] براى آنان خواهد بود و تنها ايشان هدايت يافتگاناند .
و در معرّفى ابرار مىفرمايد :
- إِنَّ الْأَبْرارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كانَ مِزاجُها كافُوراً
« 1 »
بى گمان نيكان از جامى كه كافور بدان آميخته گشته ، مىنوشند .
- كَلَّا إِنَّ كِتابَ الْأَبْرارِ لَفِي عِلِّيِّينَ
« 2 »
هرگز چنين نيست ! به راستى كه كتاب نيكان در علّيّين [ جايگاه و الا ، يا جزو بلند پايگان در بهشت ] مىباشد .
- إِنَّ الْأَبْرارَ لَفِي نَعِيمٍ
« 3 »
بى گمان نيكان در [ بهشت مخصوص ] ، نعيم مىباشند .
مفهوم آزادى از آتش
به نظر مىرسد مقصود از : « فُكَّ رَقَبَتِى مِنَ النّارِ » ، آزادى از موجبات آتش جهنّم در اين عالم است ؛ زيرا آزادى از آتش جهنّم در آخرت ، مرهون آزادى از آن در دنيا است و خواننده بايد در اين ماه ، تقاضاى آن را از خداوند منّان بنمايد ، تا او را از ابتلا به موجبات آتش بعد از اين جهان محفوظ بدارد .
هامش
( 1 ) . سورهى دهر ( انسان ) ، آيهى 5 .
( 2 ) . سورهى مطففين ، آيهى 18 .
( 3 ) . سورهى مطففين ، آيهى 22 .