عبوديت حقيقى ؛ توجه به فطرت
جملهى « أَمْسَيْتُ عَلَى عَهْدِكَ » اشاره به عهد عبوديّتى است كه قرآن شريف دربارهى آن مىفرمايد :
أَ لَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يا بَنِي آدَمَ أَنْ لا تَعْبُدُوا الشَّيْطانَ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ * وَ أَنِ اعْبُدُونِي هذا صِراطٌ مُسْتَقِيمٌ
« 1 »
اى فرزندان آدم ! آيا با شما پيمان نبستم كه شيطان را نپرستيد ، به راستى كه او دشمن آشكار شما است ، و تنها مرا پرستش نماييد ، كه اين راه راست مىباشد .
و عبوديّت حقيقى عبارت از واقع شدن در صراط مستقيم مىباشد كه در آيهى شريفهى ياد شده مىفرمايد :
هذا صِراطٌ مُسْتَقِيمٌ
و صراط مستقيم ، همان صراطى است كه انبيا و اوليا - عليهمالسّلام - بر آن استوار بوده و هيچ گاه از آن انحراف نداشتهاند و در واقع همان توجّه تامّ به فطرت توحيدى مىباشد و راه تحصيل عبوديّت حقيقى ، مشاهدهى نيستى خود و چشم دل دوختن به فطرت مىباشد .
جملهى « أَمْسَيْتُ عَلى عَهْدِكَ وَ وَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ » اشاره به دو آيهى شريفهى زير دارد كه مىفرمايد :
- وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظِيمٌ
« 2 »
خداوند به كسانى كه ايمان آورده و اعمال شايسته انجام دادهاند نويد داده كه آمرزش و پاداش بزرگ براى آنان خواهد بود .
- وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ
« 3 »
خداوند به مردان و زنان مؤمن بهشتهايى را كه از زير درختان آن جوىها جارى است ، نويد داده است .
هامش
( 1 ) . سورهى يس ، آيات 60 و 61 .
( 2 ) . سورهى مائده ، آيهى 9 .
( 3 ) . سورهى توبه ، آيهى 72 .