لا يَضُرُّ مَعَ اسْمِهِ شَىْءٌ فِى الْأَرْضِ وَ لا فِى السَّمآءِ ، وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ . » « 1 »
به نام اللَّه ، بهترين نامها ، به نام خدا ، پروردگار زمين و آسمان ، به نام خدايى كه با نام او هيچ چيز نه در زمين و نه در آسمان نمىتواند زيان و گزندى برساند ، و او است شنوندهى آگاه .
بستگى عالم مُلك به ملكوت
اين جملهها نيز خواننده را توجّه مىدهد كه مراد از ملكوتى كه در آيهى گذشته و آيات ديگر ذكر شده ، همان اسمهاى الهى است و هر چيزى به اسم و ملكوت ظهور مىيابد و آن به دست با كفايت او است ، به گونهاى كه اگر اسم الهى و ملكوت نباشد ، چيزى در جهان ظهور پيدا نكرده و بعد از ظهور ، بقا و خودنمايى نخواهد كرد .
تحقّق هر چيز به اسم
اين كه چگونه « بِسْمِاللَّهِ » ، بهترين اسمها : « خَيرِ الْأَسْمآء » است ، در توضيح برخى از فرازهاى هر روز ماه رمضان ، گذشت .
گمان مىشود اين فراز در صدد بيان آن است كه همه چيز به اسم تحقّق پيدا مىكند و نيز مقدّمه براى جملههاى ذيل دعا است كه مىفرمايد :
« أَللَّهُمَّ ! أَسْعِدْنِى مِنْ [ فِى ] مَطْعَمِى هذا بِخَيْرِه ، وَ أَعِذْنِى مِنْ شَرِّهِ ، وَ أَمْتِعْنِى مِنْ نَفْعِهِ [ بِنَفْعِهِ ] ، وَ سَلِّمْنِى مِنْ ضَرِّهِ . » « 2 »
خداوندا ! مرا از [ در ] اين طعام و خوراكم به خير آن سعادتمند فرما ، و از شرّ آن در پناه خويش درآور ، و از سود آن برخوردار فرما ، و از زيانش تندرست دار .
و اشاره به آن دارد كه اين امور : « أَللَّهُمَّ ! أسْعِدْنى . . . » نيز به اسم تحقّق پيدا مىكند .
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 113 .
( 2 ) . همان .