2 . از بهرهمندترين بندگان خدا در مقسومات معنوى و مادّى هشتگانه « نُورٍ تَهْدىِ بِهِ وَ رَحْمَةٍ . . . » گرديدن .
سؤالى كه در اين جا مطرح است ، اين است كه واسطه قرار دادن اسمها و صفات الهى ، چه نقشى در برآورده شدن حوايج دارد كه در ابتداى اين دعا و بعضى از دعاهاى ديگر مشابه آن ، اسما و صفات و كمالات الهى ذكر و سپس حوايج درخواست مىشود ؟ در پاسخ به اين سؤال چند احتمال وجود دارد :
1 . ممكن است ذكر اسمها و صفات و كمالات الهى ، جنبهى شفاعتى داشته باشد براى تحقّق پيدا كردن و برآورده شدن خواستههايى كه بعد از آن ذكر مىشود .
2 . امكان دارد جهت قسم و سوگند ذكر شده باشند ، تا با سوگند ياد كردن به اسمها و صفات الهى ، حاجتهايى كه بعداً ذكر مىشود ، برآورده گردد .
3 . احتمال ديگر اين است كه تنها براى توجّه دادن خواننده به اسما و صفات حق سبحانه ذكر شده باشد ، تا بداند كه خدا همه كاره است و هر خواستهاى كه دارد از طريق اسمها و صفات حضرت حقّ و يا به اسمها و صفات او تحقّق پيدا خواهد كرد . خواه اسمها و صفات ياد شده از نظر معنا موافق با تحقّق خواستهها باشد ، خواه نباشد .
ذكر صلوات به عنوان اوّلين حاجت
علّت اين كه صلوات بر محمّد و آل محمّد - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - به عنوان اوّلين حاجت در اين دعا ذكر شده ، آن است كه خواننده با شفيع قرار دادن اين بزرگواران و طلب رحمت براى آنان ، رحمتهاى خاصّ الهى را براى خود تقاضا كند .
عموميّت مفهوم رزق به ارزاق معنوى
از بيانات ذيل حاجت دوّم كه عبارت است از « انْ تَجْعَلَ عَبْدَكَ مِنْ أَعْظَمِ عِبادِكَ الْيَوْمَ فِيمَا تَقْسِمُهُ » كه با « مِنْ » بيانيّه توضيح داده شده است : « مِنْ نورٍ تَهْدىِ بِهِ وَ . . . » بر مىآيد كه مقسومات الهى تنها رزقهاى ظاهرى نيست ، بلكه تمام مواردى كه در ذيل اين فراز ياد شده از ارزاق است و بايد از او تقاضا نمود .