نموده است . يكى از آن موارد ، همين دعاى سحر ماه رمضان است . شايد علّت اين استفاده ، همان كلام حضرت باقر - عليه السّلام - ذيل حديث گذشته باشد كه فرمود : « وَ أَنَا لَأُقَدِّمُهُ بَيْنَ يَدَىْ حَوآئِجِى . » « 1 » ؛ ( و من آن را پيشاپيش خواستههايم مىخوانم . )
به نظر مىرسد اصل دعاى مباهله ، به همان صورت است كه سيّد ابن طاووس - رحمةاللَّهعليه - در ماه رمضان از حضرت امام رضا - عليه السّلام - نقل مىفرمايد « 2 » و اضافاتى كه در دعاى روز مباهله « 3 » وجود دارد ، از حضرت رسول - صلّىاللَّهعليهوآله - است . شايسته است خوانندگان محترم اين دعا را ملاحظه و تطبيق نمايند ، تا به درستى اين نظر راه يابند .
در هر حال ، روشن است دعايى كه جبرئيل - عليه السّلام - از جانب پروردگار براى رسول اللَّه - صلّىاللَّهعليهوآله - در امر مهمّى آورده ، چه فضيلتى بايد داشته باشد . از اين گذشته ، دعايى كه از اوّل تا به آخر ، به اسماى جماليّه و جلاليّه پروردگار مزيّن است ، چگونه مىشود داراى فضيلت نبوده و خواستههاى موجود در آن مستجاب نگردد ؟ ! براى فضيلت اين دعا ، كلام حضرت امام باقر - عليه السّلام - بس كه مىفرمايد :
- « لَوْ يَعْلَمُ النّاسُ مِنْ عِظَمِ هذِهِ الْمَسآئِلِ عِنْدَ اللَّهِ وَ سُرْعَةِ إِجابَتِهِ لِصاحِبِهِ ، لَاقْتَتَلُوا عَلَيْهِ وَ لَوْ بِالسُّيُوفِ ، وَ اللَّهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ يَشآءُ . » « 4 »
اگر مردم از بزرگى اين خواستهها نزد خدا و زود مستجاب شدن آن براى خوانندهى آن آگاه بودند ، مسلماً براى به دست آوردن آن - اگرچه با شمشير مىبود - با يكديگر مىجنگيدند و خداوند هر كس را كه بخواهد ، به رحمت خويش مخصوص [ و رحمتش را تنها شامل حال وى ] مىگرداند .
- « لَوْ حَلَفْتُ لَبَرَرْتُ أَنَّ اسْمَ اللَّهِ الْأَعْظَمَ قَدْ دَخَلَ فِيها ، فَإِذا دَعَوْتُمْ فَاجْتَهِدُوا فِى الدُّعآءِ ، فَإِنَّهُ مِنْ مَكْنُونِ الْعِلْمِ ، وَاكْتُمُوهُ إِلّا مِنْ أَهلِهِ ، وَ لَيْسَ مِنْ أَهْلِهِ الْمُنافِقُونَ وَ
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 517 .
( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 76 و 77 .
( 3 ) . اقبال الاعمال ، ص 517 .
( 4 ) . اقبال الاعمال ، ص 77 .