كيلومتر از ماشين خلقت كم بشود عالم به اين عظمت مضمحل مىشود ، اصطكاك پيدا مىكند . مثل دو اتومبيل كه با سرعت صد كيلومتر در حركتند ، اگر يك مرتبه يكى سرعتش پنجاه بشود ، فوراً با هم اصطكاك پيدا مىكنند ، زياد رفتنش اصطكاك است ، پرتاب شدن در فضاست ؛ كم رفتنش اصطكاك است ، پرتاب شدن در فضاست .
آقاى نيوتن گفت آقا اين عالم به اين عظمت با اين نظمش كه توى منجم مىدانى چطور منكر خدا هستى و مىگويى تصادف اين حركت را به وجود آورد ؟ چگونه ماده بدون شعور ، ماده بدون علم ، ماده بدون قدرت ، اين حركات به اين منظمى را ، اين نظم عجيب را در اين عالم به وجود آورد ؟ به قول رفيق نيوتن
گفتن اين حرف احمقانه است ، لذا اگر پدران ما به ما گفتند كه اصل وجود خدا يك امر ضرورى است ، درست گفتند .
اگر خداوند متعال مىفرمايد : « أفي الله شك فاطر السموات و الارض » ، درست فرموده است . اگر استاد بزرگوار ما علامه طباطبائى - رحمه الله عليه - در الميزان مدعى هستند و مىفرمايند كه در قرآن براى اثبات وجود خدا اصلًا دليل آورده نشده بلكه دليل ضمنى است ، دليل مربوط به چيز ديگر است كه در ضمن برهان نظم از آن فهميده مىشود ؛ ضمناً هم « برهان حدوث » فهميده مىشود و هم « برهان صديقين » درست مىفرمايند .
معنا ندارد قرآن كه آمده عقل را بالا ببرد در يك امر ضرورى
جهاد با نفس (فارسى) — صفحة 488
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٤٨٨