قوله : كما حكى عن عبد اللّه بن زبير : كلمه [ الزبير ] بفتح زاء و كسر باء است و عبد اللّه بن الزبير نام شاعرى است مشهور كه در عصر معاويه مىزيسته و اين غير از عبد اللّه بن الزبير بن العوام مىباشد و ضبط وى [ الزبير ] بضم زاء و فتح باء و سكون ياء است .
قوله : فعل ذلك : ضمير فاعلى به عبد اللّه ابن زبير راجع بوده و مشاراليه [ ذلك ] نسخ و انتحال مىباشد
قوله : بقول معن ابن اوس : كلمه [ معن ] بضم ميم و فتح عين مىباشد .
قوله : ان كان يعقل : يعنى اگر برادرت عاقل باشد در صورت بىانصافى تو هجرت اختيار كرده و ديگرى را براى تو اختيار مىكند .
قوله : لقد شعرت بعدى : اين فقره از كلام محتمل دو معنا است :
1 - آنكه معنا چنين باشد : بعد از علم من باينكه تو شاعر نيستى شاعر گرديدهاى .
2 - بعد از اينكه من از تو جدا شدم شاعر شدهاى در حالى كه قبلا شاعر نبودهاى .
قوله : و انا احق بشعره : يعنى من سزاوارتر از ديگرانم به اينكه شعرى را اخذ و سرقت كنم .
قوله : فى داليته : يعنى در قصيده داليّه خود .
متن
و ان كان مع تغيير لنظمه او اخذ بعض اللّفظ سمّى اغارة و مسخا ، فان كان الثانى ابلغ لاختصاصه بفضيلة فممدوح كقول بشّار :
توضيح المباني في شرح مختصر المعاني (فارسى) — صفحة 297
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٩٧