كه در اين صورت به آن كلام گويند يا تام نباشد .
جمله بر دو قسم است :
جملهاى كه محلّاز اعراب دارد .
جملهاى كه محلّ از اعراب ندارد .
شرح جملاتى كه محلّ از اعراب دارند
جملاتى كه محلّ از اعراب دارند هفت تا هستند به اين شرح :
1 - جمله حالية .
2 - جمله مفعول به .
3 - جمله مضاف اليه .
4 - جملهاى كه جواب شرط جازم باشد .
5 - جملهاى كه تابع مفرد باشد .
6 - جملهاى كه تابع جملهاى باشد كه آن محلّاز اعراب داشته باشد .
7 - جمله خبريّه .
1 - جمله حاليّه و احكام آن
مقصود از جمله حاليه ، جملهاى است كه بجاى حال قرار گرفته باشد و آن محلّا منصوب است ، در جمله حاليه شرط است كه :
اوّلا : خبريه بوده يعنى محتمل صدق و كذب باشد .
ثانيا : در اوّلش حرف استقبال همچون « سين » و « سوف » در نيامده باشد .
ثالثا : داراى رابط بوده كه آن را به ذوالحال مرتبط سازد فلذا اگر جمله حاليه اسميّه بوده رابطش يا « واو » به تنهائى بوده و يا ضمير به تنهائى مىباشد و يا احيانا هر دو را رابط