است :
1 - تميزى كه ابهام را از ذات بر طرف مىكند مانند : عندى منوان سمنا .
2 - تميزى كه ابهام را از نسبت واقع در جمله بر طرف مىكند نظير : و اشتعل الرّأس شيبا .
3 - تميزى كه ابهام را از نسبت واقع در شبه جمله بر طرف مىكند مثل : للّه درّه فارسا .
4 - تميزى كه ابهام را از نسبت واقع بين مضاف و مضاف اليه بر طرف مىكند مانند :
عندى خاتم فضّه .
احكام تميز
براى تميز احكامى است كه ذيلا به اهم آنها اشاره مىكنيم :
الف : حكم تميز آنست كه غالبا جامد باشد و از اين جهت با حال فرق دارد .
ب : جايز نيست كه تميز را جمله آورد بخلاف حال .
ج : رأى صواب اينستكه تميز را بر عاملش مقدّم نميتوان نمود .
د : تميزى كه رافع ابهام از ذات است كثير بوده و نصبش فراوان ولى جرّش قليل است بخلاف تميزى كه رافع ابهام از غير ذات باشد زيرا چنين تميزى قليل بوده ولى جرّش بسيار است .
ه : در تميزى كه مبيّن ذات است عاملش همان ذات بوده و در مبيّن نسبت عامل مسند مىباشد .
شرح اسمائيكه دائم مجرور مىباشند
. اينقسم از اسماء دو تا بوده به اين شرح :