نسائكم حرث لكم ) .
جمله [ نسائكم حرث لكم ] بيان است براى [ فأتوهنّ من حيث امركم اللّه ] بنابراين دو جمله [ انّ اللّه يحب التّوابين ] و [ يحبّ المتطهرين ] معترضه مىباشند .
و جماعتى گفتهاند :
گاهى نكته در اعتراض غير از آنچه گفته شد مىباشد .
شارح گويد :
و از مواردى كه جمله معترضه بين دو كلام متّصل بهم واقع شده و آن نيز بيش از يك جمله است فرموده حقتعالى مىباشد كه ، مصنّف آن را بعنوان شاهد آورده است كه بعدا ذكر مىشود .
كلمه [ ايضا ] در كلام مصنّف كه گفته [ و هو اكثر من جملة ايضا ] يعنى همانطورى كه كلام و جملاتى كه اعتراض بين آنها واقع شده بيش از يك جمله هستند ، جمله معترضه نيز كه در وسط آنها قرار گرفته از يك جمله بيشتر مىباشد مانند آنچه در فرموده حقتعالى آمده :
فاتوهنّ من حيث امركم اللّه ، انّ اللّه يحب التّوابين و يحب المتطّهرين ( پس برويد نزد همسرانتان از جانب و طرفى كه حقتعالى شما را به آن امر فرموده همانا خداوند توبهكنندگان را دوست داشته و پاكان را دوست مىدارد ) .
دو جمله : انّ اللّه يحبّ التّوابين و يحبّ المتطّهرين اعتراض بوده و از يك جمله بيشتر مىباشند زيرا كلامى است مشتمل بر دو جمله كه بين دو كلام قرار گرفته و اوّلى از آن دو : فاتوهن من حيث امركم اللّه بوده و دوّمى
توضيح المباني في شرح مختصر المعاني (فارسى) — صفحة 724
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٧٢٤