براينكه اسناد اشاب و افنى به كرّ الغداة و مرّ العشى مجاز مىباشد .
البته اشكال نشود كه اين مثال داخل در استحاله مىباشد زيرا در جواب مىگوئيم :
اين امر را قبول نداريم ، زيرا چگونه اينكلام را بگوئيم و حال آنكه بسيارى از صاحبان عقل و ادراك به آن معتقد بوده و ما در ابطال چنين عقيده بايد بدليل متمسّك گرديم .
شرح فارسى :
توضيح
لزوم قرينه در مجاز و اقسام آن
قبلا گفتيم مجاز عبارتست از استعمال لفظ در غير موضوع له .
البتّه اين تعريف براى مجاز لغوى بود و اما تعريف مجاز عقلى آن نيز در چند صفحه پيش از نظر خوانندهگان گذشت و حاصل آن اين بود كه اسناد در جمله به غير ما هو له باشد حال گوئيم تا ما دامى كه دليل و اشارهاى در لفظ بر اراده مجاز نباشد تشخيص مراد متكلّم ممكن نيست لهذا براى فتح باب افاده و استفاده حضرات ارباب فن لزوم آوردن قرينه را متعرّض شده و گفتهاند در هرموردى كه متكلّم از كلامش خلاف ظاهر و واقع را اراده كرده باشد لازمست براى پىبردن مخاطب بمرام وى قرينهاى در كلامش باشد تا بدينوسيله به غرض و مقصود خود نائل شود .
ناگفته نماند قرينهاى كه در مجازات مىآورند اصطلاحا به قرينه صارفه موسوم است در قبال قرينه در باب مشترك لفظى كه از آن بقرينه